پروتز چیست

پروتز چیست؟ معرفی انواع پروتزها و کاربرد آنها

پروتز به اعضای مصنوعی بدن گفته می‌شود که شامل ساخت پروتز اندام مصنوعی از جمله اندام فوقانی و اندام تحتانی و سایر پروتزهای زیبایی می باشد. پروتز برخلاف باور و تصور عموم مردم به معنی جراحی زیبایی می باشد. اما این روش علاوه بر این کاربرد، کارایی دیگری نیز دارد و به عنوان روشی مطمئن برای اندام از دست رفته مورد استفاده قرار می گیرد. اگر بخشی از بدن به دلایل متفاوت از دست رفته باشد، توصیه می شود که با یک دستگاه مصنوعی پروتز این قسمت را جایگزین کنید. بعد از دست دادن عضوی از بدن و یا قطع عضو هم چنان می توان به زندگی امیدوار بود و حرکت تحرک می تواند به زندگی فرد باز گرداننده شود تا بدون کمبود نقص عضو زندگی عادی خود را ادامه دهد و بسیاری از کارهای فوق العاده و فعالیت های روزانه مانند راه رفتن و خوردن را انجام دهد. یک پروتز خوب امکان یک عملکرد تقریبا مشابه و طبیعی را به شکل قبل از قطع عضو می تواند تداعی کند در این مقاله به بررسی کلمه Prosthesis و انواع آن می پردازیم.

تعریف کلی و کامل درباره پروتز

قطع عضو به دو صورت مادرزادی یا در اثر اتفاقات گوناگون رخ می دهد. افراد بسیاری به دلیل روبرو شدن با بیماری های مختلف مانند دیابت، تروما، بیماری‌های عروقی، سرطان، درگیری تصادفات، حوادث و یا غیره… قطع عضو را تجربه می کنند. معنا و مفهوم اصلی پروتز به عنوان روش کاربردی و جایگزین برای اندام از دست رفته استفاده می شود.  امروزه انواع متعددی از آن ها مورد استفاده قرار می‌ گیرند که از سه بخش اصلی رابط، اجزا و پوشش تشکیل می شوند و نقش بسیار کاربردی داشته و به راحتی در دسترس هستند. برای تهیه اندام مصنوعی هیچ روش استانداردی وجود ندارد و بدن هر کدام از بیماران در مقابل آن واکنش خاص و متفاوت را نشان می دهد بنابراین ساخت پروتز برای هر بیمار اختلافات و تفاوت هایی را شامل می شود که نیاز به یک پروتز مجزا است.

این روش برای بهبود در وضعیت ظاهری مراقبت بیشتر، افزایش و بهبود عملکرد در بخش هایی که دچار نقص عضو و یا از دست دادن اندام شده است مورد استفاده قرار می گیرد. استفاده از پروتز تاثیر بسیار زیادی در بازگشت به روال عادی زندگی دارد با انتخاب آگاهانه و بهترین تصمیم می توان گزینه مناسبی را انتخاب کرد. با پیشرفت تکنولوژی پروتزها با کیفیت بالا تولید شده که در حد بسیار زیادی کارایی دارند و بسیار طبیعی به نظر می آیند به همین دلیل باعث ایجاد ظاهری متناسب خواهد شد. برای انتخاب و ساخت آن با توجه به نیاز بیمار، نوع شغل و فعالیت بیمار معیارهایی نظیر وزن، جنس، سن، شغل و علت قطع عضو در نظر گرفته می شود.

یکی از نکات قابل توجه در ساخت پروتز استفاده از مواد به کار برده شده سبک و مقاوم است تا فرد احساس وزن بیشتری را روی بدن خود نداشته باشد، و با سلول ها و بافت های بدن سازگار باشند تا ایجاد حساسیت و عفونت را ایجاد نکند پروتزها می توانند هزینه های کلی پزشکی را پایین بیاورند.

انواع پروتز اندام مصنوعی کدامند؟

به طور کلی پروتز به دو دسته زیبایی و یا اندامی تقسیم می شود پروتز زیبایی که با هدف زیبایی ساخته و تولید می شود. بیشتر تاثیر زیبایی در ظاهر داشته یا هیچ کارایی نداشته و یا از کارایی کمی برخوردار است مانند دست و انگشت مصنوعی، پروتز سینه و گوش. پروتزهای اندامی نیز به دو بخش اندام تحتانی و فوقانی تقسیم می شود پروتز اندامی علاوه بر شکل ظاهری کاملا کاربردی بوده و دارای عملکرد های طبیعی می باشند پای مصنوعی و بالای زانو، زیر زانو، بالای آرنج، زیر آرنج، دست مصنوعی مثال هایی از این دست هستند.

پروتر اندام های تحتانی

پروتز اندام تحتانی که جایگزین روشی برای اندام از دست رفته در قسمت تحتانی بدن می شود وظیفه تحمل وزن کل بدن را دارد و به فرد آسیب دیده توانایی انجام حرکاتی مثل راه رفتن و ایستان را ایجاد کرده و هم چنین، جایگزین اندام از دست رفته می شود و می تواند زندگی فرد را دچار تغییر و تحول کند و قابلیت های جدیدی را در اختیار فرد قرار دهد این نوع شامل قطع عضو اندام تحتانی مثل انگشتان پا، بالای زانو، ساق پا، مفصل ران، انواع زانو مثل پروتز زیر زانو، پروتز روی زانو، پایلون، قطعات پنجه و مچ پا و یا پا به صورت کامل است.

پروتر اندام های فوقانی

پروتز اندام فوقانی معمولا سبک وزن ساخته می شوند تا بیمار احساس وزن بیشتر را نداشته باشد هم چنین جنس این نوع اغلب از جنس سیلیکون می باشد که به رنگ طبیعی بدن است و تا حدی جابه جایی اشیا کوچک را می توان به وسیله پروتز انجام داد پروتز اندام فوقانی به قطع عضو در قسمت بالای بدن مربوط می شود. عوامل بسیاری در قطع عضو اندام فوقانی دخیل هستند قطع عضو اندام فوقانی شامل قطع شدن دست، قطع مچ دست، انگشتان شست دست، قست مچ به پایین دست، زیر آرنج، بالای آرنج، سطح شانه آرنج تا شانه کتف و غیره… است.

پروتزهای زیبایی

پروتز های زیبایی پرطرفدارترین عمل‌ های جراحی زیبایی هستند و فاقد کارایی بوده و بیشتر جنبه زیبایی را دارد که نقش عضو جایگزین را در قسمت نقص عضو ایفا نمی‌ کند و از این طریق افزایش حجم ایجاد می شود. این نوع پروتزها با دوام، ماندگاری و طول عمر بالا است که هدف اصلی از آن حفظ زیبایی ظاهری است پاسخگوی نیاز بیمار بوده و حالت طبیعی خود را حفظ می کند.

پروتز های مایوالکتریک

پروتز مایوالکتریک جز پروتزهای قسمت اندام فوقانی بدن به حساب می آید این نوع پروتز که جز پروتزهای پیشرفته به حساب می آید شباهت بسیار زیادی را نسبت به عملکرد طبیعی اندام بدن دارد. با این نوع پروتز توانایی انجام بسیاری از کارها امکان پذیر است که علاوه بر طبیعی بودن از انعطاف پذیری بالایی نیز برخوردار است این نوع پروتز که قابلیت شارژ را با باطری دارد محدوده حرکتی را برای فرد به صورت نامحدود ایجاد می کند این نوع پروتز توسط الکتریسیته کنترل می شود و در عوض کنترل این پروتز به وسیله موتور الکتریکی که با باتری کار می‌ کند صورت می‌ گیرد.

پروتز مایو الکتریک با استفاده از شارژ الکتریکی که توسط عضله به طور طبیعی تولید می شود حرکت را ایجاد می کند و به بـیـشـتـر افراد توصیه می شود تا از این نوع پروتزها استفاده کنند زیرا بیشترین شباهت از لحاظ عملکرد به اندام طبیعی را دارند و سنگین تر، گران قیمت تر و نیازمند دقت در نگهداری بیشتر بوده و در محیط های مرطوب آسیب می بیند.

پروتزهای ورزشی

قطع عضو در افرادی که دارای فعالیت ورزشی هستند اثرات مخربی را در سلامت روحی و روان فرد در پی خواهد داشت برای جبران این قطع عضو در افراد فعال و ورزشکار از پروتز ورزشی استفاده می شود با پیشرفت علم و تکنولوژی پروتز ورزشی باعث بازگشت زندگی فرد به روال عادی و انجام حرکات فیزیکی، ورزشی و اعمال لازم جهت ورزش بدون محدودیت انجام می شود و فرد می تواند تا سطح حرفه ای شدن پیش برود معروف ترین پروتزهای ورزشی، پروتز ورزشی زیر زانو که مخصوص دویدن می باشد. به طور کلی هدف از ساخت پروتز ورزشی امکان بالا بردن انجام حرکات لازم در ورزش بدون محدودیت می باشد.

عملکرد اندام مصنوعی چگونه می باشد؟

هدف از ساخت پروتز بازگشت فرد به فعالیت های روزمره و امکان مجدد برای انجام فعالیت روزانه است همانطور که حرکت اندام طبیعی به وسیله عضلات انجام می شود در استفاده از پروتز این عملکرد، به وسیله کابل ها تامین می شود. طراحی، اندازه دقیق و راحتی پروتز، ساخت و تنظیمات انتخاب اجرای آن در عملکرد آن نقش مهمی دارند. سبک و نوع پروتز مناسب دکتر ارتوپد فنی و دیگر متخصصانی که بخشی از تیم توانبخشی هستند انجام می شود.

اندام‌ مصنوعی چگونه به بدن متصل می‌ شوند؟

پروتز ها بر حسب نوع  از طریق روش های مختلف با توجه به شرایط خاص هر فرد به بدن متصل می شود این روش‌ها عبارتند از:

  • سوکت: بخشی از قسمت پروتز می باشد که انتهای اندام قطع شده به ویژه برای دست و پا در آن قرار می‌ گیرد.
  • چسب: این قسمت برای پروتز‌ های کوچک و زیبایی در قسمت صورت مانند پروتز بینی، گوش استفاده می‌ شود.
  • عینک: این بخش نیز مانند قسمت عینک برای قسمت صورت مورد استفاده قرار می گیرد.
  • ایمپلنت: این قسمت قابلیت استفاده برای همه نوع پروتزها را در بر دارد.

اندام مصنوعی برای چه کسانی مناسب است؟

ساخت اندام مصنوعی گزینه ای مناسب برای اندام از دست رفته بازگشت به روال عادی زندگی است که می تواند زندگی فرد را دچار تحول کند همان طور که می دانید اندام مصنوعی یا همان پروتز برای قسمت های از بین رفته بدن در اثر عوامل متفاوت مثل بیماری هایی از قبیل دیابت، تروما، بیماری‌ های عروقی، سرطان، صدمات و آسیب های شدید ناشی از ضربه، حوادث جاده‌ ای و یا بعد از انجام جراحی اول برای درمان عضو از بین رفته می باشد و کمک کرده آن را به اندام طبیعی متصل کند، تا افراد بتوانند بدون کمبود نقص عضو زندگی عادی خود را ادامه دهند.

ورزش های کیفوز

ورزش های کیفوز و یا بیماران مبتلا به قوز پشت

ورزش های کیفوز باعث می شود که ستون فقرات فشارهای بیشتری را بهتر به خود جذب کنند و وزن بدن با سهولت آسان تری وزن را تحمل کند. قوز پشت زمانی ایجاد می شود که ناحیه کمر بیش تر به سمت بیرون نمایان شود و معمولا برای درمان قوز پشت از روش درمان های فیزیوتراپی و یا ورزش های کیفوز مربوط به بیماری هایپرکیفوز استفاده می شود تا عضلات کمر را تقویت کند. با ما همراه باشید تا شما را با انواع تمرین های مربوطه آشنا کنیم که در اولین مر حله به:

تمرین شماره 1:

دست خود را در یک سطح بالاتر به مانند شکل زیر قرار دهید. 30 ثانیه نگه دارید و سپس به مدت 1 دقیقه استراحت نمائید. این تمرین را سه بار انجام دهید.

تمرین شماره 2:

بر روی سطح صاف دراز کشیده و دست ها را در طرفین نگه دارید. قفسه سینه را از زمین بلند نموده و سر و گردن را نیز بالا نگه داشته و به مدت 20 ثانیه در این وضعیت بمانید. سپس به مدت 1 دقیقه استراحت نمائید. سه بار این تمرین را تکرار نمائید.

تمرین شماره 3:

به مانند تصویر زیر در ناحیه پشت تشکی قرار دهید تا بتواند به ستون مهره ها از پشت در ناحیه بالا فشار وارد نماید. 20 ثانیه در این وضعیت بمانید و سپس به مدت یک دقیقه استراحت نمائید. این تمرین را سه بار تکرار نمائید.

تمرین شماره 4:

وزنه ای سبک را به دست گرفته و در زمانی که وزنه ها در جلو قرار دارند باید دست ها از ناحیه آرنج دست خم باشند. حال وزنه ها را بالا بیاورد تا در امتداد شانه ها قرار گیرند. 15 بار به آرامی این تمرین را انجام دهید. هر بار که دست به بالا می آید باید 5 ثانیه مکث نمائید. بعد از اینکه 15 بار تکرار به اتمام رسید به مدت 3 دقیقه استراحت نمائید. باید این تمرین را دوبار به انجام برسانید. توجه نمائید که در تمام طول مدت تمرین باید پشت شما صاف باشد.

تمرین شماره 5:

مانند تصویر پایین دست‌ها را بر روی زمین بگذارید و سر، گردن و تنه را خم و صاف کنید، برای 5 ثانیه در هر دو وضعیت مکث داشته باشید.

تمرین شماره 6 کشش به وسیله تراباند.

تقویت عضلات پشت می تواند به شما در رفع قوز پشت کمک کند. برای انجام این تمرین به پشت بر روی پد بدنسازی یا سطح نرمی دراز بکشید و تیوب یا کش بدنسازی را از زیر کف یکی از پاهای خود عبور داده و دو سر آن را با دو دستان خود بگیرید. حالا پای مربوطه را بلند کنید تا نزدیک به حالت قائم و کش با با دو دست خود بکشید و در حال کشیده و انقباض 10 ثانیه نگه دارید و دوباره ریلکس شوید.

این تمرین را 12 – 10 بار تکرار کنید.

تمرین شماره 7:

مانند شکل زیر در حالت سجده قرار بگیرید و دست ها را پشت سر بگذارید. سپس سر، گردن و تنه را تا حدی بالا بیاورید که با لگن در یک سطح قرار بگیرند.

تمربن شماره 8:

چانه را به سمت عقب ببرید. حفظ این وضعیت به مدت 8 ثانیه توصیه می شود.

تمرین شماره 9:

گوشه اتاق ایستاده و دست ها را به دیوارها تکیه دهید. سپس سعی کنید که تنه خود را به سمت جلو برده و این وضعیت را برای چند ثانیه حفظ نمایید.

تمرین شماره 10:

یک دست را روی دنده ها و یک دست را روی شکم قرار دهید و تلاش نمایید که در حین دم و بازدم (نفس کشیدن)، زیر دست بالایی انقباضی حس نشود. به این ترتیب تنفس فقط توسط عضله دیافراگم (یعنی زیر دست پایینی) انجام خواهد شد.

تمرین شماره 11:

روی تشک سفتی نشسته و دو مکعب در طرفین خود قرار دهید. سپس دستها را روی مکعب ها گذاشته و سعی نمایید تنه را به سمت بالا ببرید، طوری که باسن از زمین جدا شود. حفظ این وضعیت به مدت 8 ثانیه توصیه می شود.

تمرین شماره 12:

روی زمین دراز بکشید و یا این که بایستید و به دیوار تکیه نمایید. یک رول از جنس فوم یا غیره را در محلی که بیشترین قوس کیفوز حس می شود قرار دهید. سپس قسمت بالا تنه را روی این فوم به عقب ببرید.

تمرین شماره 13:

این ورزش به صورت نشسته روی صندلی یا ایستاده قابل انجام است. دست ها را در امتداد شانه قرار داده، حالا باندهای کشی را به عقب بکشید و 5 ثانیه نگه دارید.

تمرین شماره 14 ورزش تمرین پل:

به پشت بخوابید و زانوها را خم و کف پا به عرض شانه باز روی زمین قرار دهید، کف پاها حدود 20 – 30 سانتی‌متر از باسن فاصله پیدا کند. کاملا باسن را از زمین بلند کنید یک زیر اندازی زیر پاها و پشت قرار دهید، در این حالت 30 ثانیه بمانید. حرکت میانی را می توانید انجام ندهید،دست ها را به عقب حرکت دهید.

تمرین شماره 15: ورزش حرکت تمساح

روی زیر اندازی به صورت بخوابید و دست هایتان را به پهلوها برسانید. هم چنان که دم انجام می دهید بینی، سینه، بازوها و پاهایتان را چند سانتیمتر بالا آورید، کفلها را به هم بفشارید و سعی کنید پاها را به پشت برسانید، انتهای انگشتان را برگردانید و بازوهای فوقانی را بالا آورید به سمت سقف. با چشمان به زمین نگاه کنید تا اینکه به جلو بنگرید تا گردن را در راستای ستون مهره ها نگه دارید، این حالت را 30 ثانیه نگه دارید.

تمرین شماره 16: ورزش پل یوگی (SetuBandhaSarvangasana)

به پشت دراز بکشید. در صورت لزوم یک قطعه فوم نرم در زیر شانه ها و سر و گردن خود قرار دهید. زانوهای خود را خم کنید و کف پاها را روی زمین بگذارید. تا حد ممکن باید پاشنه ها با زمین در تماس باشند و نیز دست ها در کنار بدن روی زمین، توام با بازدم با انقباض پاها، کمر و باسن را از روی زمین بلند کنید در حالی که رانها در کنار هم قرار دارند دست ها را در زیر کمر بهم گره بزنید، باسن باید بقدری بالا آید تا ران‌ها تقریبا موازی زمین قرار گیرند و زانوها باید مستقیما بالای پاشنه ها باشند و اما باید آن ها را به سوی جلو فشار داد. این حالتی است که انتهای استخوان خاجی به سمت زیر زانوها متمایل است. بالای استخوان لگن، به سمت ناف متمایل می شود و به آرامی چانه را از سینه فاصله بدهید و در عین حال استخوان جناغ سینه را به سمت چانه بفشارید. در حالی که قسمت خارجی بازوها را منقبض می کنید سعی کنید استخوان کتف را در زیر بدن خود پهن کنید. 30تا 60 ثانیه در این وضعیت توقف کنید و با بازدم دیگری به حالت اول باز گردید.

تمرین شماره 17: کشش 90 درجه به پشت (90 Degree Back Stretch)

زانو بزنید در حالی که زانوها 90 درجه خم شده اند. به پشت خم شوید و تلاش کنید از پشت با دست ها مچ پاها را بگیرید. اگر گرفتن مچ پا برای شما ممکن نیست تا جایی که ممکن است به عقب خم شوید. 30 ثانیه در این پوزیشن باقی بمانید.

اسکولیوز چیست

اسکولیوز چیست؟ درمان انحراف ستون فقرات بدون جراحی

اسکولیوز نوعی انحنا جانبی در ستون فقرات است که به طور کلی و طبیعی ستون مهره دارای انحنا در کمر و شانه ها می باشد. انحنا در قسمت طرفین ستون فقرات غیرعادی است و به سادگی با حرکات اصلاحی و ورزش های اسکولیوز قابل درمان نمی باشد. در این حالت انحنا غیرطبیعی و جانبی ستون فقرات، شکلی مانند حروف S یا C به خود می‌ گیرد که به این عارضه اسکولیوز می گویند. اسکولیوز از اختلالات شایع در ستون مهره ها می باشد و در دوران رشد بیشتر دیده می شود. در این مقاله به بررسی و روش درمان اسکولیوز می پردازیم.

بیماری اسکولیوز (scoliosis) چیست؟

اسکولیوز بیماری است که انحنا جانبی و طرفین در ستون فقرات باعث عدم تقارن در شانه و کمر می شود و اغلب انحراف ناخوشایندی در حالت نشسته و ایستاده ظاهر می گردد. این بیماری در تمام سنین رخ می دهد ولی معمولا در سنین رشد بین 10 تا 15 درصد بیشتر رایج است. زاویه انحراف در این بیماری اگر به 10 درجه و یا بیشتر برسد فرد مبتلا به اسکولیوز است. بیماری اسکولیوز در بعضی از افراد به دلایل خاص و در 80 درصد دیگر به دلایل ناشناخته ای ایجاد می شود که از نوع خفیف تا شدت دار وجود دارد بیماری اسکولیوز علاوه بر داشتن ظاهر غیر متقارن و انحراف، کمی سخت و دردناک است این بیماری بر حسب عارضه و درد به سه دسته تقسیم می شود:

اسکولیوز خفیف: میزان و درجه انحراف در این نوع اسکولیوز کم می باشد، و به مرور زمان با فرسایش و گرفتگی عضلات می تواند مشکل ساز شود و باعث از بین رفتن تعادل و ناتوانی در انجام بعضی از کارها و ایجاد اندام و ظاهری نامناسب و نامتعادل شود.

اسکولیوز متوسط: میزان کجی ستون فقرات در اسکولیوز متوسط 20 تا 40 درجه است و در این نوع اسکولیوز استفاده از انواع ارتوز و بریس به خصوص در افرادی که در سن رشد قرار دارند برای کاهش درد و استقرار ستون مهره ها می تواند نقش بزرگی داشته باشد.

اسکولیوز شدید: در اسکولیوز شدید تشخیص زود هنگام بسیار دارای حائز اهمیت می باشد. زاویه انحنا بیشتر از حد معمول است، در این نوع اسکولیوز با مشکلات بیشتری مواجه می شوید و برای پیشگیری از پیشرفت بیشتر آن در بعضی از موارد عمل جراحی توسط جراح ستون فقرات تجویز می شود که شاید چندان تاثیری نداشته باشد.

انواع انحراف جانبی در ستون فقرات کدامند؟

بیماری اسکولیوز به سه نوع ساختاری، غیر ساختاری و مادرزادی تقسیم بندی می شود.

اسکولیوز ساختاری: در این نوع اسکولیوز انحراف ستون فقرات به دلیل ساختاری و تغییرات دائمی که در اسکلت بدن به وجود می آورد غیرقابل تغییر و غیر قابل برگشت است و فقط تا حدی می توان کاهش درد را کنترل کرد.

اسکولیوز غیر ساختاری و برگشت پذیر: این نوع اسکولیوز تا حدی قابل درمان است در این نوع، بیماری ستون فقرات به طور طبیعی کار می کند. اما دلیل انحنا می تواند به دلایل التهابات، اسپاسم و کوتاهی پا باشد زمانی که این مشکلات درمان شوند اسکولیوز معمولا از بین خواهد رفت این نوع اسکولیوز قابلیت درمان را با رعایت و انجام چندین نکات دارد زیرا ستون مهره ها هنوز خاصیت انعطاف پذیری دارند و می تواند این انحراف جانبی برطرف شود.

اسکولیوز مادرزادی: اسکولیوز مادرزادی که ناشی از یک اختلال و عارضه استخوان در هنگام تولد است. عارضه‌ای که درون رحم هنگام شکل‌ گیری ستون مهره ها رخ می‌ دهد و باعث انحنای غیرطبیعی آن می‌ شود اسکولیوز مادرزادی که از بدر تولد برای نوزادان اتفاق می افتد اختلالات ستون فقرات بر اثر تقسیم نادرست و درست و کار نکردن موجب این بیماری می شود پزشکان بعد از تولد آن را شناسایی می‌کنند اما ممکن است تا نوجوانی، تشخیص داده نشود ستون فقرات خاصیت انعطاف پذیری خود را از دست داده است و بیمار هر وضعیتی که به خود بگیرد انحراف جانبی ستون مهره از بین نمی رود.

دلایل انحراف در ستون فقرات چیست؟

  • عوامل غیر طبیعی
  • عوامل عصبی
  • وضعیت نامناسب خوابیدن یا ایستادن
  • فعالیت های سنگین و ورزشی
  • عوامل ارثی
  • دیستروفی عضلانی
  • وجود سندروم
  • وجود نقص در تولد
  • سوابق خانوادگی
  • عوامل ژنتیک و بیلوژیک
  • بیماری های عفونی و وجود عفونی
  • انواع تومور
  • مادرزادی
  • حمل اشیا سنگین
  • فلج مغزی

عوامل تعیین کننده در شدت این بیماری

عوامل زیادی به مرور زمان بر اثر انحراف باعث شدت دار شدن بیماری اسکولیوز می شود این عوامل عبارتند از:

  • درصد بروز و شیوع بیماری اسکولیوز در زنان بالاتر از مردان می باشد.
  • خم شدن مکرر سر به سمت جلو در این نوع حالت باعث فشار زیاد در قسمت عضلات گردن و پشت بدن وارد می کند.
  • بروز بیماری در بدر تولد و در سنین رشد
  • ساییدگی و از بین رفتن قوس در قسمت کمر و ستون فقرات
  • شل بودن و ناپایداری بیش از حد عضلات و مفاصل
  • قرار گرفتن بدن در حالت اندام کتابی به صورتی که فرد گردن خود را خم می کند و از بالای سر نگاه می کند.
  • عدم لمس در قسمت سینه و چانه
  • نداشتن حالت انعطاف پذیری
  • تحت فشار قرار دادن نخای

عوامل خطرزا برای بروز اسکولیوز چیست؟

سن: بیماری اسکولیز معمولا در سنین قبل از رشد رخ می دهد که با علائمی قابل شناسایی است.

سابقه خانوادگی: این بیماری تا حدی به ژنتیک و عوامل ارثی وابسته می باشد و سوابق بیماری در این بیماری نقش مهمی دارند اما در موارد دیگری نیز احتمال مبتلا شدن بدون سوابق خانوادگی وجود دارد.

جنسیت: بروز این بیماری در هر دو جنسیت قابل مشاهده است اما در جنسیت زنان شایع تر و نیاز به درمان بیشتر دارد.

این بیماری چه مشکلات و عوارضی دارد؟

بیماری اسکولیوز بر اساس شدت از نوع خفیف و شدت دار وجود داشته و باعث بروز مشکلات جانبی دیگر نیز می شود.

آسیب قلبی و ریوی: در اسکولیوز شدت دار به دلیل حالت اندامی نامناسب بدن و قفسه سینه احتمال فشار به قلب و ریه وجود دارد و باعث کارکرد دشوار طبیعی قلب می شود.

 اختلالات و مشکلات مهره کمر: در بیماری اسکولیوز احتمال ابتلا افراد در سنین کودکی و بزرگسالی به عارضه کمر درد بیش از افراد دیگر می باشد.

تغییر ظاهر و شکل بدن: در صورت شدت دار بودن بیماری اسکولیوز ساختار قامتی و حالت اندامی بدن تغییراتی را به همراه دارد و حالت نامتقارن را به خود می گیرد. در این حالت نشانه هایی از جمله طویل و کوتاه بودن اندام تحتانی ، قفسه سینه به صورت برجسته تر بوده و عدم تقارن شانه ها برآمدگی در قسمت کتف از پشت و دور کمر و تمایل بدن به یک طرف با اختلالاتی دیده می شود. این تغییرات در بسیاری از افراد باعث تضعیف اعتماد به نفس و افسردگی می شود.

روش های تشخیص انحراف در ستون مهره

در اکثر موارد برای تشخیص انحنای ستون فقرات و بیماری اسکولیوز ابتدا سوابق پزشکی بیمار به طور دقیق بررسی می شود و سوالاتی درباره سابقه خانوادگی و ارثی پرسیده می شود و معاینات اولیه و ارزیابی های بالینی شامل تست جهت دامنه حرکتی و انحرافات ستون مهره ها برای تشخیص و ارزیابی انجام می شود. یکی از رایج ترین تست ها تست آدامز می باشد که در صورت مبتلا بودن به این بیماری میزان انحراف برجسته تر می باشد. برای بررسی اندازه گیری میزان انحنای ستون و شدت بیماری اسکولیوز ضعف عضلانی، بی حسی و کرختی، رفلکس‌های غیر طبیعی در نظر گرفته می شود.

از دقیق ترین روش ها، آزمایش دقیق استخوان با اشعه ایکس و سی تی اسکن ام آر آی، Bone scan انجام می‌ شود. روش انجام رادیولوژی از روش های ارزیابی بسیار دقیق برای انحراف و خمیدگی ستون فقرات است که میزان زاویه نیز تشخیص داده می شود. اگر پزشک به بیماری های زمینه ای مشکوک باشد برای تکمیل تر شدن نتایج از ام آر آی استفاده می شود.

راه های درمان انحراف جانبی در ستون فقرات

برای درمان انحراف ستون فقرات و اسکولیوز روش های درمانی و عمل جراحی وجود دارد. در بعضی از افراد به ویژه بزرگسالان علائمی مانند خستگی مفرط و بی حسی و کمر درد رواج دارد که قبل از هرگونه درمان ابتدا تشخیص قطعی باید انجام بگیرد.

درمان اسکولیوز با روش فیزیوتراپی

در اغلب موارد برای درمان بیماری اسکولیوز از روش غیر جراحی استفاده می شود. این روش بیشتر شامل افرادی است که در ظاهر مشکل خاصی ندارند ولی از کمر دردهای مزمن و خستگی رنج می برند که بر این اساس برنامه مناسب درمانی جهت رفع کمر درد و غیره… تجویز می شود که بیمار می تواند با پیروی از برنامه درمان درمانی و انجام آن به صورت منظم به استقرار و کاهش درد در ستون فقرات تا حدی کمک کند. علاوه بر تمرینات تقویتی، حفظ سلامت عمومی با تغذیه مناسب و استراحت کافی از اهمیت زیادی برخوردار است.

درمان اسکولیوزیس با استفاده از بریس

همان طور که می دانید استفاده از بریس در کاهش دردهای عضلانی و ستون مهره ها تاثیرگذار است در بیماران اسکولیوز که از درد بسیاری رنج می برند استفاده از بریس کمری توصیه می شود تا به کاهش و استقرار ستون فقرات کمک کند.

گزینه جراحی جزو آخرین روش درمانی در صورتی که علت بیماری اسکولیوزیس مشخص شود و روش های غیر جراحی نتیجه بخش نباشد برای درمان بیماری اسکولیوز در نظر گرفته می شود قبل از انجام روش جراحی مشورت با پزشک متخصص ضروری است.

لنف ادم چیست

لنف ادم چیست؟ درمان بیماری لنف ادم بدون جراحی

لنف ادم یا انسداد لنفاوی وضعیت نا به هنجار است که در اثر انباشته شدن مایعات درون بافت و اندام ها باعث ایجاد تورم می شود. این تورم معمولا در قسمت دست و پا ایجاد می‌ شود این بیماری بر اثر آسیب به گره‌ های لنفاوی در زمان درمان سرطان و یا بر اثر ایجاد گرفتگی در سیستم لنفاوی که بخشی از سیستم ایمنی هست ایجاد می‌ شود. از دلایل دیگر بیماری لنف ادم انجام وظیفه نادرست و خوب کار نکردن سیستم لنفاوی می باشد. معمولا به دلیل آسیب و یا حذف غدد لنفاوی مایع اضافی در بافت ایجاد می شود لنف ادم اغلب عارضه جانبی درمان سرطان است و می تواند سالها بعد خود را نشان دهد هیچ درمانی برای لنف ادم وجود ندارد اما با تشخیص به موقع و مراقبت شدید از عضو مبتلا شده می‌توان آن را مدیریت کرد در این مقاله سعی داریم به بررسی بیماری لنف ادم و روش های درمان لنف ادم بپردازیم.

معرفی بیماری لنف ادم یا انسداد لنفاوی

سیستم لنفاوی وظیفه حفظ تعادل مناسب مایع بین بافت‌ های بدن و سیستم جریان خون را دارد این سیستم جز سیستم ایمنی بدن می‌ باشد و بدن انسان را سالم نگه می‌ دارد. این سیستم وظیفه جمع آوری مواد زائد بدن، باکتری و ویروس ها را دارد. در صورت مسدود شدن راه های خارج شدن این مایعات بیماری لنف ادم به وجود می آید این بیماری از تجمع و انباشته شدن بیش از حد مایعات لنفاوی شامل مایعات سلولی، عروقی و پروتئین ها در طولانی مدت در قسمت های مختلف اندام ها رخ می دهد و بر اثر نارسایی سیستم لنفاوی و اختلال و گرفتگی اجازه تخلیه این مایعات را نمی دهد و باعث ایجاد این بیماری و ورم در یک نقطه از بدن می شود. بیماری لنف ادم ممکن است در نواحی مختلف بدن بروز کند این بیماری معمولا در قسمت های دست و پا، گردن، سینه، پستان، پشت، کشاله‌ی ران یا شکم می تواند تأثیر گذار باشد.

با انواع بیماری لنفاوی آشنا شوید

بیماری لنف ادم به دو نوع اولیه و ثانویه دسته بندی می شود.

لنف ادم اولیه: نوع اولیه لنف ادم که بسیار نادر است به دلایل مادرزادی اختلالات ساختمانی یا عملکردی که در زمان جنینی به وجود آمده ظاهر می شود و در زمان تولد و یا زمان بلوغ قابل مشاهده است.

لنف ادم ثانویه: لنف ادم در نوع اکتسابی که به آن لنف ادم ثانویه می‌گویند بسیار شایع تر و رایج تر از نوع اولی است که به دلیل تخریب و آسیبی که در انسداد مسیر های لنفاوی در اثر مواردی مثل عفونت و آسیب های وارده ناشی از جراحی ضربات شدید در تصادفات ایجاد می شود. عوامل بروز دیگر این بیماری درمان سرطان است که باعث در آوردن غدد لنفاوی و یا جریان سیستم لنفاوی را کاهش می دهد خطر ابتلا به این بیماری در زنان بیشتر از مردان می باشد.

علائم این نوع بیماری چیست؟

احتمال علائم لنف ادم در هر نقطه از بدن وجود دارد که می تواند بسیار متغیر باشند. علائم این بیماری در قسمت های مختلف بدن مثل قفسه سینه، اندام تناسلی، ورم در قسمت سر، گردن احساس سنگینی و احساس سفتی در دست یا پا، احساس ناراحتی و درد، سوزن شدن محدودیت در عضو مبتلا، عود کردن عفونت‌ های پوستی، بادکردگی محسوس بدن، خستگی های مفرد و شدید قابل مشاهده است. این تورم یا به صورت جزیی یا شدید بروز پیدا می کند در صورت شدت دار بودن باعث ایجاد مشکل و دشواری و مقاومت در برابر حرکت بخش بدن می شود و احساس سنگینی در آن ناحیه حس می شود از علائم دیگر این بیماری سفتی و ضخیم شدن ناگهانی در قسمتی از پوست می باشد که همراه با دردی آزار دهند است اگر این بیماری پیشرفت کند ممکن است ورم قابل‌ توجهی در ناحیه‌ی دچار بیماری وجود داشته و نیز بافت آن ناحیه سفت و سخت شده باشد.

عوارض این بیماری چه می باشد؟

بیماری لنف ادم موجب عوارض آزار دهنده شده و زمینه ی رشد میکروب ها و عفونت ها را فراهم می کند این روش همچنین باعث ایجاد محدود شدن حرکات عضو سنگینی، درد، بی حسی و احساس ناتوانی و کاهش کارایی فرد شده و در حالات روحی فرد نیز اثر گذار بوده و موجب افسردگی کناره گیری و موجب اختلال در کیفیت زندگی فرد می شود.

روش های درمانی بیماری لنف ادم

برای بیماری لنف ادم هیچ نوع درمان خاص و تعیین شده ای وجود ندارد ولی با داشتن اطلاعات کافی کنترل بیماری، و انجام بعضی از نکات تکنیک‌ های مدیریت شیوه‌های مراقبت می توان در شدت تورم و کاهش درد تسلط داشت.

فشرده‌ سازی پنوماتیک : در این روش با استفاده از روکشی که به پمپ متصل است عضو مبتلا نظیر دست و پا با آن پوشیده می شود و پر باد شده بدین ترتیب با فشار بر روی عضو مبتلا مایع لنفاوی به مسیر خارج شدن هدایت می شود.

فشرده سازی و بانداژ کردن : در این روش آستین‌ها و جوراب‌ های ساق بلند که برای فشرده‌ سازی دست و پا ساخته شده‌اند که می توان با تمرین دادن عضو مبتلا با این نوع پوشش باعث خارج شدن مایع به بیرون از عضو می‌ شود این روش در کاهش و حفظ اندازه‌ی اندام مبتلا به لنف ادم بسیار مؤثر است.

ماساژ درمانی : این نوع ماساژ ویژه خارج کردن دستی مایع لنفاوی نامیده می شود که یکی از موثرترین روش های کنترل بیماری لنف ادم می باشد که با روش تکنیک‌ های ماساژ بدنی و درمانی مایع لنفاوی به مسیر حرکت و خارج شدن هدایت می شود.

فیزیوتراپی : در صورتی که بیماری لنف ادم با تورم شدید همراه باشد فیزیوتراپ از روش ضد تراکم درمانی کامل استفاده می‌کند که در مرحله‌ی اول تخلیه‌ لنفاوی به صورت دستی می باشد و حس آن مانند یک ماساژ ملایم است این عمل دستی به بهبود جریان لنف از دست و پا کمک می‌ کند. همچنین با انجام ایمن و کاربردی می توان باعث روند بهبودی و سلامت جسمی را بدون فشار آوردن به دست یا پای آسیب دیده تضمین کرد آموزش مناسب‌ ترین رژیم غذایی جهت کاهش تجمع مایع در بافت و پوست تحت مراقبت خطر عفونت نیز کاهش پیدا کند.

لیزر درمانی : برای درمان بیماری لنف ادم روش لیزر درمانی امری مفید تلقی می شود در این روش با اشعه تولید شده توسط لیزر درمانی توسط بافت ها جذب و جمع شده و تبدیل به انرژی می شود که باعث تاثیر بسیار زیاد در کاهش درد و تورم به ویژه در قسمت های ضخیم پوست می شود این روش در درمان لنف ادم در قسمت های سینه و دست نیز بسیار مفید بوده و با هدف بهبود جریان مایع لنفاوی انجام می شود.

دستگاه کامپرشن : یکی از دستگاه های پیشرفته در کنترل لنف ادم، دستگاه کامپرشن گارمنت می باشد این دستگاه بسیار به تخلیه لنف ادم کمک می کند .

ورزش درمانی : برای درمان بیماری لنف ادم یکی دیگر از روش ها تمرین حرکات ورزشی است. در این روش با انجام حرکات سبک و ملایم به حرکت دادن عضو مبتلا کمک کرده تا مسیر مایع لنفاوی برای تخلیه باز و آزاد شده و فرد را برای انجام حرکات روزانه آماده تر می کند. نکته قابل توجه در این روش استفاده از ورزش های سبک می باشد تا باعث نرم شدن ماهیچه ها شده و باعث ایجاد خستگی نشود.

راه های پیشگیری از این بیماری

پس از جراحی یا پرتو درمانی هایی که غدد لنفاوی را درگیر و تحریک می کند انجام نکاتی برای پیشگیری از تورم شدید ضروری است از پوشیدن لباس های تنگ و یا جواهرات تنگ خودداری کنید. عدم استفاده از کمپرس یخ و گرما پیشگیری از نشستن در حالت چهار زانو از دیگر نکات ضروری برای پیشگیری از این بیماری است. همچنین از عفونت و آسیب به عضو مبتلا و فشار بیش از حد به عضلات جلوگیری می کند و از بلند کردن اشیای سنگین و کار مداوم با عضو و حرکات شدید و ناگهانی به طور کامل خودداری کنید.

روش های تشخیص این بیماری چیست؟

پزشک متخصص با ارزیابی و مقایسه بخش متورم و بخش بدون آسیب آزمایشات اولیه را جهت انسداد و کارکرد سیستم لنفاوی تجویز می کند همچنین برای شنایایی و تشخیص لنف ادم، از اسکن، سی تی اسکن، سونوگرافی نیز استفاده می شود تا میزان مایعات انباشته شده نشان داده شود.

سخن آخر درباره بیماری لنف ادم

دستگاه لنفاوی بخش مهمی از دستگاه ایمنی و گردش خون است بیماری لنف ادم را می توان با رعایت نکات ساده قابل کنترل کرد و به جلوگیری بیماری لنف ادم و علائم آن کمک کرد. به طور مثال با مصرف مکمل‌ها یا ترکیبات دارویی، کاهش وزن، ماندن در وزن مناسب، مراقبت و مرطوب نگه داشتن پوست، مراقبت از ناخن‌ها، پیشگیری از پارگی پوست و شیو کردن اندام‌های ورم‌ کرده، پیشگیری از هر گونه پارگی و آسیب دیدگی نظیر آسیب‌ های ورزشی، سوختگی‌ کبودی‌ها، گرمای بیش‌ از حد می توان به صورت قابل توجهی این بیماری را مدیریت کرد و به افزایش سرعت تخلیه لنف ادم کمک کرد تا از تورم و درد شدید جلوگیری شود.

مکانوتراپی چیست

مکانوتراپی چیست و کاربرد آن چه می باشد؟

مکانوتراپی از روش های موثر و پرکاربرد برای درمان مشکلات حرکتی است این روش در سال های اخیر در بهبودی بیماران تاثیر گذار بوده است. روش مکانوتراپی قابلیت استفاده را برای بیمارانی دارد که با مشکلات و فعالیت های حرکتی روبرو بوده و یا مدت زمان زیادی در بستر بیماری به سر برده اند در روش مکانوتراپی حرکت دادن قسمت های مختلف بدن بوسيله متخصص فیزیوتراپی انجام می شود. در واقع مکانوتراپی را می توان حرکت درمانی با استفاده از تجهیزات مکانیکی مختلف وسایل و تجهیزات خاصی دانست که هر کدام دارای چندین کارایی می باشند. در این روش با حرکت دادن قسمت های مختلف بدن بیمار از خشک شدن مفصل و سفت شدن مفصل ها جلوگيری می شود.

این روش درمانی از وسایلی مثل دستگاه های ورزشی، دوچرخه ثابت، وزنه، تخته تعادل، فنر، شولدر ويل برای افزایش دامنه حرکتی وسیع تر و حرکت دادن قسمت های مختلف استفاده می شود. یکی از مفیدترین تجهیزات، دوچرخه ثابت می باشد که دارای کاربرد وسیعی است وزنه و فنر نیز برای انجام چندین کارایی مورد استفاده قرار می گیرد تخته تعادل، شولدر ویل یکی دیگر از وسایلی هستند که در انجام تمرینات مربوط به مکانوتراپی از آن استفاده می شود.

به طور کلی هر نوع دستگاهی که بتوان حرکات ورزشی خاصی با آن انجام داد را می توان در مکانوتراپی استفاده کرد این روش برای افرادی نیاز به تحرک و حرکت دارند مناسب است و از درمان خشکی تاندون پیشگیری می کند.

کاربرد و مزایای این روش کدامند؟

از مهم ترین مزایای روش مکانوتراپی توانایی فرد در انجام حرکات روزانه به حالت اولیه و افزایش استقامت عضلانی، بازگرداندن، افزایش دامنه حرکتی و مفاصل است و برای افرادی که به مدت زیادی فاقد حرکت و عدم فعالیت را داشته اند تاثیر و نقش بسیار عمده ای دارد تا به حالت اولیه کارایی بدن نزدیک شوند مزایا و کاربرد این روش عبارتند از:

  • مناسب افراد دچار اختلال و نقص حرکتی
  • افزایش قدرت
  • افزایش دامنه حرکتی
  • بالا بردن استقامت عضلانی
  • پیشگیری از خشک شدن مفاصل و عضلات
  • معالجه ضايعاتی بدن

تجهیزات مورد استفاده در این روش

افرادی که به دلایل متعدد دچار محدوده حرکتی و فعالیت شده اند در قسمت مفاصل و عضلانی دچار کاهش قدرت می شوند. برای بهبود دامنه حرکتی و بازگشت قدرت در توان حرکتی وسیله های موجود در بخش مکانوتراپی استفاده می کنند برخی از این تجهیزات مورد استفاده در مکانوتراپی عبارتند از:

  • انجام کشش در حین حرکت (Traction with Movement)
  • تخت ترکشن یا کشش الکتریکی (دیجیتالی)
  • پارالل یا میله های موازی برای راه رفتن
  • شولدر بار یا نرده بان شانه (Shoulder Bar)
  • شولدر ویل یا چرخ شانه (Shoulder Wheel)
  • فریم یا محفظه فلزی به همراه طناب، قرقره، فنر

آشنایی با چند روش تمرین در مکانوتراپی

در تمرین درمانی یا مکانوتراپی حرکات بسیار متعددی با استفاده از دستگاه های ورزشی مختلف انجام می شود که هر کدام از این حرکات می توانند مزایای مختلفی داشته باشند. در اینجا برخی از تمرینات مربوط به مکانوتراپی معرفی شده اند تا همه افراد بتوانند با نحوه کار ورزش درمانی آشنایی پیدا نمایند.

پارالل (آموزش راه رفتن): روش پارالل نوعی تمرین و ممارست برای راه رفتن است. افرادی که به دلایل متفاوت در توانایی حرکتی محدود می باشند این روش مورد استفاده قرار می گیرد این نوع تمرین برای افرادی که دچار ضایعه نخاعی و یا توانایی راه رفتن را ندارند به وسیله وسایل کمکی مثل واکر حرکت می کنند. این روش می تواند مفید واقع شود. در روش پارالل با استفاده از 2 میله با ارتفاع متفاوت که برای افراد با قدهای مختلف طراحی شده است برای درمان توانایی حرکتی و باز آموزی راه رفتن و افرادی که دچار ضعف حرکتی در اندام تحتانی هستند استفاده می شود.

ست دوچرخه ثابت: یکی از مفیدترین تجهیزات مکانوتراپی دوچرخه ثابت می باشد که دارای کاربرد وسیعی است معمولا ست دوچرخه ثابت می تواند برای همه افراد مورد استفاده قرار بگیرد زیرا دوچرخه ثابت باعث می شود تا تحرک فرد بیشتر شود بدین ترتیب از بروز انواع بیماری های ناشی از کم تحرکی جلوگیری می نماید. بدین ترتیب دوچرخه ثابت می تواند برای حفظ سلامتی افراد بسیار مفید باشد از این وسیله نیز برای تقویت و تحرک پذیری ماهیچه ها و افزایش استقامت آن و در بعضی موارد رفع محدودیت ها استفاده شود. دوچرخه ثابت وسیله مناسبی است که در صورت استفاده صحیح، می تواند باعث افزایش آمادگی جسمانی و بهبود سلامتی و جلوگیری از بیماری های ناشی از کم تحرکی شود.

دوچرخه ثابت وسیله ای بسیاری عالی برای ایجاد تحرک می باشد اما باید توجه داشت که استفاده از آن و یا نحوه صحیح رکاب زدن بر روی آن می بایست کامل رعایت گردد تا منجر به مصدومیت نگردد.

ارگومتر: یکی از دیگر از تجهیزات مفید و پرکاربرد در روش مکانوتراپی ارگومتر است که می توان آن را وسیله ای مانند دوچرخه ثابت نامید اما دوچرخه ثابت برای پا مورد استفاده قرار گرفته اما ارگومتر با رای دست مورد استفاده قرار می گیرد دسته های ارگومتر را می توان با دست به صورت دایره مانند به حرکت درآورد بیماران ام اس و یا افرادی که مبتلا به فلج اندام تحتانی می باشند، از جمله افرادی می باشند که این وسیله نقش مفیدی را برایشان ایفا می کند این دستگاه علاوه کاربرد های فراوان برای بیماران برای دیگر افراد نیز کاربرد دارد. افرادی که به دنبال برنامه تمرینی سبک کم فشار بوده و یا افرادی که به دنبال تغییر در برنامه تمرین هوازی خود می باشند و یا کسانی که تحت باز توانی از یک آسیب یا جراحی در قسمت پا است.

دارگومتر: دارگومتر نیز یکی از تجهیزات به کار برده شده در روش مکانوتراپی است از این وسیله برای به حرکت در آوردن و فعالیت در بازوها به صورت ترکیبی با دستگاه دوچرخه ثابت و یا جداگانه مورد استفاده قرار می گیرد.

دستگاه الیپتیکال: از تجهیزات پرکاربرد دیگر در مکانوتراپی حرکاتی که توسط الیپتیکال انجام می شوند به نوعی تداعی کننده دویدن یا شبیه سازی آن می باشد. برای انجام حرکات مربوط به دستگاه الیپتیکال می توان با توجه به توانایی های بدن خود سطح مناسب را انتخاب نمود. زیرا معمولا این دستگاه دارای سطوح مختلفی بوده که به راحتی قابل تغییر می باشند. بدین ترتیب همه افراد می توانند با هر سطح توانایی از نظر حرکتی از این دستگاه بهره مند شوند دستگاه الیپتیکال می تواند کمک نماید تا بتوان به راحتی و به صورت همزمان اندام های پایین و بالای بدن خود را تقویت نمود دستگاه الیپتیکال هم چنین به افرادی که به بیماری های قلبی و عروقی دچارند و می خواهند قلب سالم تری داشته باشند به بهبود آن کمک می کند که بسیار مناسب می باشد. بدین ترتیب همه افراد می توانند از مزایای مربوط به دستگاه الیپتیکال بهره مند شوند.

تمرین درمانی مقاومتی: روش HUR جز روش های درمانی تخصصی برای انجام تمرینات و امور توان بخشی است. تجهیزات توان بخشی ساخت کشور استرالیا HUR به صورت کاملا تخصصی برای استفاده موثر در امور توان بخشی در سراسر دنیا طراحی ‌شده‌ اند. تکنولوژی به کار رفته در این تجهیزات بر اساس فشار هوا تنظیم می‌شود که اطمینان‌ دهنده بستری قابل اعتماد برای انجام تمرینات مفاصل است. هم چنین استفاده از فشار هوا در تنظیم مقاومت باعث افزایش پیوسته فشار شده که این خود آسیب‌ های ناشی از صدمات ورزشی را به حداقل ممکن می‌ رساند.

شولدر ویل یا چرخ شانه: برای افزایش دامنه حرکتی و چرخشی در مفاصل و قسمت های مختلف بدن از این روش شولدر ویل و یا چرخ شانه استفاده می شود. بیمارانی که با کاهش دامنه حرکتی در قسمت مفصل عضلانی شانه مواجه هستند به وسیله شولدر ویل انجام حرکاتی مثل چرخش های به سمت داخل بردن دست به پشت کمر، چرخش  های خارجی مثل بردن دست به پشت سر، بلند کردن باز مورد تمرین قرار می گیرد.

تراکشن یا کشش: از روش ترکشن یا کشش به طور کلی برای ایجاد نیروی کششی استفاده می شود برای درمان بیماری ستون فقرات و اندام تحتانی با ایجاد نیروی کششی بر روی ستون مهره های گردن و دیسک های مهر های کمر و حرکات کشش اندام تحتانی مثل زانو و لگن این روش مورد استفاده قرار می گیرد.

فریم یا محفظه فلزی: به وسیله طناب، فنر و قره قره تعدادی از حرکات ورزشی نرمشی و درمانی مورد نیاز برای بهبود بیمار توسط درمانگر اجرا و تمرین می شود.

نتیجه پایانی درباره روش مکانوتراپی

به طور کلی روش مکانوتراپی روشی است که در آن با استفاده از وسیله و تجهیزات مختلف توسط فیزیوتراپ، حرکت صحیح به روش علمی در قسمت های مختلف بدن بیمار انجام می شود. این روش به طور کلی برای پیشگیری از خشک شدن مفاصل بهبود دستگاه قلبی و عروقی، اختلالات ستون فقرات و از جمله افراد مصدوم که بی تحرک بوده اند و یا دچار ضعف عضلانی می باشند. برای باز گرداندن دامنه حرکتی یا بهبود قدرت حرکت و فعالیت گزینه مناسبی می باشد. روش مکانوتراپی همچنین برای افراد سالمند که دچار ضعف و ناتوانی در عضلات و مفاصل هستند نیز مناسب است.

اولتراسوند تراپی چیست

اولتراسوند تراپی چیست و چه کاربردی دارد؟

اولتراسوند تراپی یکی از روش های درمانی در فیزیوتراپی محسوب می شود که در فرآیند بهبودی بیمار نقش بزرگ و عمده ای دارد. در این روش با استفاده از امواج صوتی در عمق بافت بدن باعث ایجاد لرزش شده و در عمق ناحیه تحت درمان گرما ایجاد می‌ شود که به روند بهبود درمان و آسیب دیدگی کمک می کنند. از این روش درمانی برای افزایش گردش خون و رسیدن اکسیژن بیشتر به بافت ها و تسریع روند بهبودی آن ناحیه استفاده می‌ شود. در این مقاله سعی داریم  به بررسی روش اولتراسوند تراپی فوایا و مزایای آن و همچنین عوارض اولتراسوند تراپی بیشتر بپردازیم.

اولتراسوند تراپی چیست؟

روش اولتراسوند تراپی یکی از جدید ترین روش درمان غیرتهاجمی، آسان و ارزان در کلینیک فیزیوتراپی است در این روش درمانی نیاز به عمل جراحی نیست و برای درمان بسیاری از موارد مثل بهبود صدمات و آسیب دیدگی در قسمت های مختلف بدن نقش عمده ای دارد. در این روش از امواج صوتی با فرکانس بالا که خارج از محدوده شنوایی فرد قرار دارد استفاده می شود. فرکانس های 1 مگاهرتز برای درمان بافت سطحی و فرکانس ۳ مگاهرتز برای درمان عمق بافت استفاده می شود. همچنین انتقال حرارت در نواحی آسیب دیده و زخم ها در مفاصل تاندون، عضلات استفاده شده تا التهابات و درد به طور چشمگیری کاهش یابد و در سرعت بهبودی موثر واقع شود.

روش اولتراسوند تراپی می‌تواند تقریبا برای تمامی صدمات مفید واقع بوده و در درمان بسیاری از بیماری ها بسیار خوب عمل کند. روش اولتراسوند تراپی روشی کارساز برای ارائه تصویر قابل تشخیص و جزئیات جهت مفاصل و مهره های پشت و گردن را نشان می دهد. همچنین این روش با ارائه تصویر سه بعدی با جزئیات دقیق تر می تواند بهتر از ام آر آی و یا سی تی اسکن عمل کند و برای تشخیص نواحی آسیب دیده در گردن، کمر درد و یا تشخیص دقیق محل دقیق بافت نرم آسیب‌ دیده و غیره… کارساز باشد. هزینه اولتراسوند تراپی ارزان‌تر بوده و فرد به میزان سی تی اسکن در معرض تشعشعات مضر قرار نخواهد گرفت.

اولتراسوند چگونه کار می‌کند؟

از آنجا که مزایای درمانی اولتراسوند تراپی بسیار زیاد است، از این روش برای بسیاری از مشکلات گسترده می توان استفاده کرد روش اولتراسوند تراپی  با شدت امواج و فرکانس های مختلف بسته به نوع آسیب دریافت و مشکل بیمار تنظیم و اجرا می شود. همانطور که گفته شد این روش کاربرد بسیار فراوانی را در زمینه های مختلف دارد روش اولتراسوند تراپی معمولا برای مشکلات مربوط به تورم ماهیچه، خصوصا هنگامی که سرعت روند بهبودی اهمیت زیادی دارد در نظر گرفته می‌ شود.

در روش مکانیکی اولتراسوند بر روی رگ ها باعث اثر رگ زایی می شود که سبب شکل گرفتن عروق خونی جدید می شود. همچنین با این روش با درجه قدرت و انرژی و حرارت بالا می توان عروق خونی را منعقد کرد. از روش مکانیکی اولتراسوند برای از بین بردن لخته های خون نیز استفاده می شود. مفاصل و عضلاتی که در بدن دچار آسیب دیدگی می شوند با تورم و درد هراه بوده که در نتیجه باعث کاهش دامنه حرکتی و محدودیت در حرکت می شود بدین منظور از روش اولتراسوند برای کاهش تورم و افزایش قابلیت در دامنه حرکتی به منظور پیشگیری از خشک شدن حرکتی تاندون ها کمک می کند.

روش اولتراسوند تراپی همچنین برای مناطق آسیب دیده به عنوان روش ماساژ درمانی عمل می کند. به این ترتیب که با تولید گرما در ناحیه آسیب دیده باعث کاهش درد و اثر درمانی بهتر دارو می شود زیرا با آسیب دیدن و التهابات ایجاد شده در تاندون، رباط های مفاصل بسیار محدود شده در نتیجه با گرم شدن و افزایش جریان خون، باعث بهبود سفتی و خشکی و نواحی آسیب دیده شده می شود که منجر به بهبود در دامنه حرکتی می شود. از روش های درمانی دیگر آن تسریع درمان دردهای مزمن، دردناک و بهبودی در نواحی زانو است که با افزایش جریان خون منطقه آسیب دیده با سرعت بیشتری التیام را پیدا می کند. اثرات موج های فراصوت به طور کل باعث نرمی بافت ها شده و روند بهبودی را تسریع می دهد. از کاربرد های دیگر روش اولتراسوند می توان به روش قطع کردن فعالیت های عصبی بدون آسیب اشاره کرد که موجب قطع حملات صرع نیز می شود و باعث تحریک انقباضات عضلانی نیز خواهد شد.

موارد کاربرد و استفاده از اولتراسوندتراپی

میزان شدت و فرکانس در اولتراسوند تراپی متغیر بوده و به موردی که تحت درمان قرار گرفته بستگی دارد این روش در زمینه های مختلف کاربرد وسیعی دارد که عبارتند از:

  • کاهش و از بین بردن تورم و درمان بیماری التهابی تاندون، مفاصل، عضلات روماتیسم مفصلی
  • افزایش گردش خون و افزایش کلاژن سازی در بافت هایی که دچار آسیب دیدگی شده اند.
  • کاهش درد در عضلات و مفاصل منقبض و پیشگیری از گرفتگی سفت شدن بافت های بدن که باعث از دست دادن خاصیت ارتجاعی می شود.
  • درمان اسپاسم رگ به رگ شدن، کشیدگی پارگی عضلات و گرفتگی عضلات در قسمت های مختلف اعم از گردن، شانه، کمر و گرفتگی عضلات ران پا
  • ‌آسیب‌ دیدگی‌ های بافت نرم، تاندون‌ها و رباط‌ها
  • درمان دردهای مزمن در نواحی مختلف
  • رفع اسپاسم های عضلانی
  • کاهش دردهای ناشی از بافت اسکا
  • کپسولیت چسبنده
  • افزایش تولید کلاژن در بافت‌ هایی که از قبل آسیب دیده‌ اند.
  • تسریع در روند بهبود درمانی نواحی آسیب دیده
  •  آماده‌ سازی عضلات و مفاصل برای انجام تمرینات و حرکات ورزشی
  • افزایش قدرت مفاصل
  • افزایش دامنه حرکتی
  • رفع التهاب مهره‌ها

این روش در درمان کدام بیماری ها موثرند؟

برخی از بیماری‌ ها که می‌ توانند با استفاده از اولتراسوند تراپی تحت درمان قرار گیرند عبارتند از:

  • درمان آرتروز اعم از: آرتروز مچ دست، آرتروز شانه، آرتروز آرنج، آرتروز مچ پا، آرتروز مفصل لگن و ران، آرتروز زانو
  • نقرس
  • خار پاشنه
  • تونل کارپال
  • سندروم آرنج تنیس‌ بازان
  • کشیدگی و پارگی عضلانی
  • اختلالات اسکلتی و عضلانی
  • کشیدگی و پارگی عضلات
  • درمان درد در قسمت تحتانی کمر
  • شانه یخ زده
  • تورم اسکلتی عضلانی (مایوسیت)
  • بافت‌ های اسکار پوست
  • آرتریت روماتوئید
  • تاندون‌های کوتاه شده به دلیل وجود بافت اسکار
  • گرفتگی کپسول بافت به دلیل انجام عمل‌های جراحی
  • ام اس
  • درد مزمن پایین کمر
  • درمان درد که در قسمت دنبالچه ایجاد می شود.
  • افزایش تولید کلاژن
  • درمان بافت اسکار
  • بورسیت (تورم کسیه مفصلی)

انواع مکانیزم درمانی اولتراسوند تراپی

روش اولتراسوند تراپی با دو مکانیزم کار می‌کند: مکانیزم حرارتی و مکانیزم مکانیکی

مکانیزم حرارتی

در روش مکانیزم حرارتی اولتراسوند تراپی با استفاده از امواج صوتی به صورت دائم در عمق بافت باعث ایجاد لرزش‌ های میکروسکوپی می شود. با افزایش دما در قسمت تحت درمان بافت بدن گرم شده و در نتیجه گردش جریان خون و خون رسانی، متابولیسم در بافت ها افزایش پیدا می کند در نهایت موجب کاهش درد و بهبود بافت می شود.

اولتراسوند تراپی مکانیکی

در روش مکانیزم مکانیکی اولتراسوند از امواج صوتی بالاتر برای نفوذ عمیق تردد بافت ها استفاده می شود و با به وجود آوردن انقباض و انبساط در بافت آسیب دیده موجب از بین رفتن التهاب و کاهش درد می شود.

موارد عدم استفاده از این روش چیست؟

با وجود آنکه از این روش درمانی برای بهبود آسیب ها و کاهش بسیاری از موارد استفاده می شود اما با این حال مواردی هستند که نباید از این روش استفاده کرد در زیر به تعدادی از آن ها اشاره خواهیم کرد:

  • عدم استفاده بر روی زخم های باز و آسیب دیدگی های پوستی
  • عدم استفاده بر روی مناطق بی حس بدن
  • عدم استفاده در مناطق چشم، آلت تناسلی، و پستان ها و غدد جنسی
  • عدم استفاده در مناطق و بافت های عصبی
  • عدم استفاده در نواحی لگن
  • بیماران هموفیلی
  • پوست و بافت های تحریک پذیر
  • افراد دارای عفونت حاد، سرطان
  • تومورها و ضایعات بدخیم و ضایعات پیش سرطانی
  • عدم استفاده و شکستگی های در حال ترمیم و روی استخوان های شکسته
  • نواحی دارای ایمپلنت پلاستیکی
  • بیماری های دارای لخته خونی مثل بیماری های ترومبوآمبولیک
  • نواحی مختلف شکم و لگن در افراد باردار و دچار قاعدگی

تعداد جلسات مورد نیاز جهت درمان

تعداد جلسات مورد نیاز روش درمانی اولتراسوند تراپی به پارامترهای زیادی بستگی دارد. به طور کلی برای درمان بیماری و نواحی آسیب دیده نمی توان جلسات معینی را در نظر گرفت و عوامل زیادی از جمله ناحیه مورد نظر، بافت و میزان آسیب دیده در تعیین تعداد جلسات درمانی موثر می باشند نواحی آسیب دیده حاد به 1 یا 2 جلسه نیاز بوده و دردهای مزمن به جلسات کمتری نیاز است.

خطرات و عوارض احتمالی اولتراسوند درمانی

روش درمانی اولتراسوند تراپی اگر توسط متخصص فیزیو تراپیست با رعایت کردن تمام نکات ایمنی و دستور العمل ها انجام شود یک نوع روش درمانی بی خطر بی حساب می آید اما با این حال این روش مثل روش های درمانی دیگر احتمال عوارض و خطراتی را به همراه دارد که عبارتند از:

  • واکنش های غیر قابل پیش بینی
  • احساس ضربان در هنگام فرآیند
  • اثر سوختگی به دلیل گرمای زیاد در بافت

در صورتی که در حین انجام روش اولتراسوند تراپی بر روی ناحیه تحت درمان احساس ناراحتی داشته باشید می توانید با درمانگر خود در میان بگذارید اما به طور کلی عوارض و خطر این روش به صفر درجه می رسد درمان اولتراسوند تراپی بصورت سرپایی نیز برای بیماران امکان پذیر می باشد. نیاز به هیچ برش و جراحی بر روی بدن ندارد و با کمترین میزان ناراحتی و عوارض جانبی برای بیمار امکان تسریع در روند بهبودی را محیا می کند.

دررفتگی مکرر شانه

دررفتگی مکرر شانه را چگونه می توان درمان کرد؟

دررفتگی مکرر شانه یکی از دررفتگی های شایع در مفاصل است. مفصل شانه یکی از پیچیده ترین مفصل پر تحرک با دامنه حرکتی بالا است که در تمام جهات حرکت می کند. این مفصل به دلیل ثبات ضعیف استخوانی بیشتر از هر مفصل دیگر مستعد دررفتگی است و با آسیب های شدیدتر در رفتگی مکرر شانه بیشتر اتفاق می افتد. حدود 50% دررفتگی های مفاصل بزرگ بدن در اين مفصل اتفاق می افتد که بیشتر در موارد سنين كمتر از 20 سالگی است. اين بيماري به دليل درد و محدوديت دامنه حركتی و ناتوانی در شانه به خصوص در افراد جوان پر تحرک و ورزشكار منجر به اختلال در فعاليت های روزانه فرد مبتلا می شود. در این مقاله به بررسی درمان دررفتگی مکرر شانه و روش های آن می پردازیم.

آشنایی با آناتومی مفصل شانه

مفصل شانه باعث اتصال اندام فوقانی بدن به تنه می شود. مفصل شانه از کنار هم قرار گرفتن چند مفصل و استخوان، بازو، کتف و ترقوه تشکیل شده است استخوان کتف در قسمت پشت، استخوان ترقوه در قسمت جلو قسمت بالایی استخوان بازو خارج قرار دارد.

دلایل دررفتگی مکرر شانه چیست؟

علل ایجاد دررفتگی مکرر شانه، در مفصل شانه در افراد مختلف متفاوت بوده و می‌تواند شامل چندین عامل باشد.

نوع آسیب در، در رفتگی مکرر شانه: داشتن رباط های ضعیف در شانه های برخی از افراد به دلیل ناپایداری آناتومی طبیعی در بدن به راحتی باعث شرایط دررفتگی مکرر شانه می گردد. به طور مثال انجام حرکاتی مثل حرکات ورزشی شنا، تنیس، و پرتاب کردن توپ که نیاز به بالا بردن دست در بالا سر داشته باشد. بالا بردن مکرر دست‌ها به سمت بالای سر و یا حرکت دادن بازوها به یک شکل مداوم، باعث ایجاد سفتی مفصل و محدود کردن دامنه حرکتی شانه می شود که برحسب تکرار و مرور زمان اثر منفی داشته و باعث کشیدگی عضلات و رباط ها می شود به همین دلیل براساس ضعف موجود و ناپایداری که وجود دارد احتمال دررفتگی مکرر شانه وجود دارد. بهترین راه درمان شانه یخ زده مراجعه به پزشک فیزیوتراپ بوده تا با تجویز حرکات مناسب درمانی باعث تقویت عضلات شانه شوند.

ویژگی و خصوصیات بیولوژیک و وراثتی: یکی دیگر از علل عمده در، دررفتگی مکرر شانه ویژگی های بیولوژیک و ویژگی های وراثتی، مادرزادی است. در افراد مختلف درجه سستی مفاصل متفاوت است از این رو در بین بعضی افراد علل سستی مفصل شانه بسیار زیاد است از این رو افراد دارای مفاصل سست بیشتر درگیر در رفتگی مکرر شانه می شوند همچنین اگر سستی شانه باعث انجام حرکات غیر نرمال و عادی شود این عمل ناپایداری مفصل نامیده می شود که ناپایداری مفصل نیز دررفتگی مکرر شانه می‌ شود.

ناپایدار و لق بودن مفصل شانه: در برخی از بیماران به دلیل شرایط خاص ناپایداری در مفاصل و به دلیل ژنتیک و مادرزادی، در رفتگی های مکرر و یا شل بودن شانه با انجام حرکت خاص فرد دچار دررفتگی مکرر شانه می شود که علت اصلی آن عوامل بر مشکلات زمینه ای، وجود رباط های ضعیف در کل بدن و یا داشتن مفاصل با تحرک غیر طبیعی است برای درمان بهترین راه، تجویز برنامه تقویتی، توسط یک پزشک به منظور رفع اختلال و ثابت ماندن شانه ها است.

سن شخص در در رفتگی مکرر شانه: سن افراد در هنگام اولین در رفتگی یکی از عوامل مهم در رفتگی مکرر شانه می باشد. هر چه در رفتگی در سنین پایین تر رخ دهد احتمال وقوع در رفتگی مکرر شانه بیشتر است. اولین وقوع دررفتگی اصلی‌ترین عامل برای تعیین احتمال اتفاق دوباره‌ در رفتگی می‌ باشد هرچه دررفتگی مکرر شانه در سنین پایین تر اتفاق بیافتد احتمال خطر و دوباره این دررفتگی بیشتر است زیرا پارگی لابروم شانه در قسمت استخوانی سنین پایین تر در خطر بیشتری قرار دارد و برای ثابت ماندن شانه بدون تحرک از برنامه ی درمانی کمتری می توان استفاده کرد زیرا جوانان سریع تر به فعالیت های پر تحرک باز می گردند. این بیماری با عکس‌ برداری با اشعه‌ی ایکس و از اسکن MRI و یا آرتروسکوپی قابل تشخیص می باشد.

علائم دررفتگی شانه چه می باشد؟

زمینه های مختلفی در بروز دررفتگی مکرر شانه تاثیر دارند از علل در رفتگی مکرر شانه ناپایداری و شل بودن عضلات شانه و همچنین احساس ناخوشایند در انجام حرکات کششی و ورزشی شدت دار و یا فعالیت سنگین است. همچنین علائمی مثل پارگی يا شل شدن كپسول جلويی، اعمال جراحی استخوانی در حفره گلنوييد و درد شانه همراه با صدای دیگر التهاب تاندون و عضله نقص استخوانی در سر بازو و ديفكت وجود درد سنگین شدت دارد. در هنگام فعالیت های سنگین و علائمی که نشان دهنده ناپایداری شل شدن و حرکت و جابه جایی شانه را به همراه دارد از علائم دررفتگی مکرر شانه می باشد.

روش تشخیص این بیماری چگونه است؟

برای تشخیص بیماری و آسیب دیدیگی دررفتگی مکرر شانه ابتدا با مراجعه به فوق متخصص فیزیوتراپی و یا پزشک بعد از ویزیت و پرسش درباره علائم مشکل سابقه و وقوع آسیب دیگی با توجه به سن وضعیت شانه بیمار را در ارتباط با دررفتگی مکرر شانه یا علائم بی ثباتی مورد معاینه قرار داده می شود و در نتیجه برای تشخیص و شناسایی نهایی وضعیت شانه و مشکلات احتمالی مثل شکستگی استخوان ترقوه و پارگی لابرال درخواست عکس‌ برداری (رادیولژی) با اشعه‌ی ایکس و از اسکن MRI و یا آرتروسکوپی از بیمار داده می شود.

با راه های درمان این بیماری آشنا شوید

از عوامل مهم در بروز بیماری دررفتگی مکرر شانه سن بيمار، مدت زمان بی حركتی كمتر از 3 هفته و ميزان فعاليت های فيزيكی يا ورزشی می باشند. در ابتدا برای رفع و درمان عارضه دررفتگی مکرر شانه از روش های درمانی و غیر جراحی و برنامه درمانی فیزیوتراپ استفاده می شود و اگر بعد از گدشت چند ماه این روش پاسخگو و موفقیت آمیز نبود از روش های جراحی برای تثبیت مفصل شانه استفاده می شود.

کنترل و تثبیت مفصل شانه: بیمار پس از دررفتگی شانه با درد قابل ملاحظه‌ای روبرو است مهم ترین نکته بعد از وقوع در رفتگی در مفصل شانه مراجعه سریع به پزشک است تا از وارد نشدن آسیب به رگ های خون و عصب اطمینان پیدا کرد در صورتی که شانه به صورت طبیعی به محل و جایگاه خود باز نگردد پزشک با دستور عکس برداری و شناسایی محل دقیق استخوان های شانه را به محل طبیعی خود باز می گرداند.

کاهش درد و محافظت از محل آسیب دیدگی: بیمار پس از دررفتگی شانه دچار درد قابل ملاحظه‌ ای می‌ شود که با علائم کبودی شانه همراه است. برای کاهش درد در این مرحله نیاز است تا در روزهای اولیه و پس از آسیب دیدگی و دررفتگی مکرر شانه بین 2 تا 6 هفته از کشیدن بافت شانه و انجام حرکات جدا خودداری کرد و پزشک عدم تحرک و بی حرکتی را برای حفاظت از شانه تجویز می کند. علاوه بر روش های توصیه شده متخصص فیزیوتراپی با بهره‌گیری از درمان‌ هایی مانند گرما یا سرما درمانی و روش های مختلف برای التهابات و کاهش درد مثل یخ درمانی، الکترو درمانی، طب سوزنی، ماساژ درمانی بافت نرم و استفاده موقت از بند محافظ برای کاهش فشار وارد شده به رباط های آسیب دیده شانه است، درد شانه را کنترل می‌ کند.

بازیابی قدرت و کنترل مفصل شانه: در هنگام مواجه شدن با دررفتگی مکرر شانه برای تثبیت و عدم ناپایداری استخوان، مفاصل شانه و همچنین پیشگیری از گرفتگی سفتی، فیزیوتراپ وضعیت عضله شانه را مورد ارزیابی و آزمایش قرار داده و برای رفع درد و خطرات احتمالی از روش ها و تمرین های حرکتی استفاده می کند. بنابراین با استفاده از تمرین های حرکتی برای بالا بردن بازیابی قدرت و کنترل شانه آغاز می شود البته یکی از نکات پر اهمیت تمرین حرکاتی با کشش اندازه و مناسب است. زیرا ورزش های کششی در صورت شدید بودن مجددا موجب شل شدن و ناپایداری عضلات شانه می شود که در نتیجه با دررفتگی مکرر شانه مواجه می شوند.

بازیابی حرکت ها و وضعیت عادی شانه: بعد از مرحله از بین رفتن التهاب در رباط ها و کاهش درد، فیزیوتراپ به بازیابی دامنه حرکتی مفاصل شانه توجه می کند و با انجام روش های درمانی حرکتی ماساژ، حرکت های کششی عضله و تمرین های عصبی پویا، و نیز طب سوزنی درمان نقطه محرک و درای نیدلینگ باشد. فیزیوتراپ دارای تخصص لازم در تکنیک هایی است که بهترین نتیجه را برای شرایط بیمار به همراه دارد و بسیاری از این روش ها می تواند از قرار گرفتن بیمار در شرایط دررفتگی مکرر شانه جلوگیری نماید.

برنامه درمانی خاص: بازیابی حرکت های کامل هر فردی به روش خاصی از شانه خود استفاده می کند به همین دلیل با توجه به نحوه استفاده فرد از شانه، پزشک معالج برای هر بیمار برنامه خاص درمانی می نویسد تا به هدف عملکرد بهتر شانه و عملکرد بهتر آن نتیجه بدهد‌.

پیش گیری از دررفتگی مکرر شانه: در صورتی که وضعیت بیو مکانیک شانه ضعیف و سست باشد احتمال دررفتگی مکرر شانه بسیار است به همین دلیل برای جلوگیری از این عارضه کنترل عضله و اصلاح مشکلات و ضعف شانه توسط یک فیزیوتراپ می تواند در عدم تکرار این آسیب دیدگی تاثیر گذار باشد.

مگنت تراپی چیست

مگنت تراپی چیست؟ همه چیز درباره مگنت درمانی

مگنت تراپی یکی از روش های تسکین و بهبود درد در بیماری های مفصلی، عضلانی، افسردگی و وضعیت کلی بدن و غیره است. استفاده از این روش درمانی به زمان های قدیم باز می گردد. مگنت تراپی یکی از روش های درمانی فیزیوتراپی بوده و جز روش درمانی غیر تحاجمی به شمار می آید. امروزه مردم بیشتر تمایل به استفاده از روش‌ های درمانی دارند که در وقت آن ها صرفه جویی کرده و سریع‌ تر آنها را به نتایج مطلوب برسانند. در روش مگنت تراپی از مغناطیس درمانی برای درمان انواع بیماری ها استفاده می شود که می‌توانند نقشی موثر در عملکرد بهتر بدن و کاهش درد ایفا کند در این مقاله به بررسی روش درمان مگنت تراپی می پردازیم.

آشنایی با روش درمانی مگنت تراپی

از روش مگنت تراپی به عنوان اهداف درمانی برای بهبود آسیب ها و تمامی درد های بدن مانند درد کمر و پا استفاده می شود و عوارض جانبی خاصی به همراه ندارد. این روش به چند طریق انجام می شود و مدت زمان جلسات بین 15 تا 45 دقیقه می باشد. همان طور که می دانیم بدن انسان و تمام سلول ها به طور طبیعی دارای انرژی مغناطیسی هستند زمانی که قسمتی از بدن دچار مشکل و آسیب دیدگی شود میدان مغناطیس در آن نقطه دچار اختلال می شود که با استفاده از روش مگنت تراپی و ایجاد نیروی مغناطیسی قسمت آسیب دیده بافت ها و سلول های بدن را تحریک می کند.

این روش درمانی که با پوست بدن تماس داده می شود ابتدا پزشک نقاط آسیب دیده را شناسایی کرده سپس این نقاط را تحت امواج مغناطیسی قرار می دهد. در روش مگنت تراپی بیمار ممکن است کمی احساس سوزش و درد را داشته باشد که موقتی است معمولا درد بیمار با گذراندن چندین جلسه کاهش چشم گیری دارد.

عملکرد مگنت بر روی قسمت های مختلف بدن

روش مگنت تراپی به دلیل کاربرد و درمان بی خطر، فواید درمانی بسیاری را دارد در این روش با استفاده از میدان مغناطیسی برای برقراری تعادل و حالت نرمال در نقاط آسیب دیده شده استفاده می شود که باعث بهبود گردش خون در بافت ها شده و میزان سطح انرژی سلول با رساندن مواد مغذی بیشتر تغییر می کند. در نتیجه با خارج شدن ضایعات اسید لاکتیک و سایر مواد فاسد از بافت‌های بدن، محل آسیب دیده و بافت ها سریع تر ترمیم می شود و سیستم ایمنی بدن تقویت می گردد. بر اساس يافته های جديد روش مگنت تراپی می تواند در، درمان پوکی استخوان و جوش خوردن استخوان و تشکیل استخوان ها در هنگام شکستگی ها حتی در زمان یکه در داخل گچ هستند باعث تسریع در جوش دادن استخوان ها می شود.

مگنت تراپی چندین اثر مثبت دیگر بر روی بدن دارد باعث گشاد شدن عروق، افزایش میزان خون جاری در رگ‌ها و افزایش مقدار اکسیژن آزاد شده در بافت‌ها می‌ شود. افزایش تولید اندورفین ها که تسکین دهنده های طبیعی درد در بدن هستند. افزایش قدرت تحرک آسان تر شدن حرکات روزمره، کاهش محیط اسیدی، افزایش اکسیژن در سلول ها، كاهش تورم، شل شدن عضلات و سلول های قرمز خون باعث تحریک متابولیسم بدنريال، کاهش محیط اسیدی، افزایش خون رسانی در مویرگ ها، کاهش تورم و بهبود درد در انواع بیماری ها و نقاط آسیب خورده بهبود و تنظیم خواب مناسب و… می شود و در نهایت در تسریع روند ترمیم بافت اثر می گذارد و به این ترتیب کاهش درد و التهاب را برای فرد به همراه داشته باشند.

از دیگر مزایا و عملکرد این روش عبارتند از:

کاهش استرس: استرس بخشی از زندگی انسان ها را تشکیل می دهد امروزه بسیاری از افراد به دلیل شرایط نامناسب و روبرو شدن با  چالش های متفاوت زندگی دچار استرس فراوان می شوند اما مقدار بیش از اندازه استرس سر آغاز بسیاری از بیماری ها است بنابراین برای کاهش استرس یکی از راههای درمان، مگنت تراپی می باشد که تاثیر زیادی دارد.

بهبود روند جریان خون: یک از پرکاربردترین روش های مگنت تراپی، بهبود و افزایش شدت جریان خون است. زمانی که گلبول های قرمز دچار آسیب می شوند جریان خون کند پیش می رود. جریان کند خون باعث بیماری و تخریب بافت ها می شود به همین دلیل با عبور انرژی مغناطیسی از میان گلبول های قرمز جریان خون افزایش پیدا می کند در نتیجه باعث کاهش تورم و بازسازی بافت های بدن و کاهش درد می شود.

معرفی انواع و اقسام مگنت تراپی

در روش مگنت تراپی در مرکز فیزیوتراپی از تخت ها، نوارها و مگنت های مخصوص استفاده می شود. روش ها و انواع مختلف درمانی مگنت تراپی وجود دارد که بهترین روش با استفاده از دستگاه های مخصوص است.

مگنت تراپی میدان مغناطیسی استاتیک: یکی از روش های دیگر مگنت تراپی، تماس مگنت با سطح پوست بدن است این روش معمولا در مراکز فیزیوتراپی با استفاده از تخت های مخصوص انجام می شود.

مگنت تراپی میدان مغناطیسی الکتریکی: در روش مگنت تراپی الکتریکی با استفاده از آهن ربای مخصوص با بار الکتریکی برای تکاهش درد در نقاط مختلف بدن استفاده می شود. در این روش آهن ربا با پخش و تولید پالس های الکتریکی آرام و خفیف باعث تحریک نقاط مختلف در بدن و بازیابی سلول‌ها استفاده می‌ شود.

مگنت تراپی میدان مغناطیسی با درای نیدلینگ: مگنت تراپی را می توان همزمان با روش های دیگر برای نتیجه بهتر انجام داد. یکی از این روش ها انجام روشدرای نیدلینگ همراه با مگنت تراپی است بدین ترتیب که دکتر از این روش همزمان با فرایند درای نیدلینگرا در همان قسمت استفاده می کند.

کاربرد‌های رایج در مغناطیس درمانی

مگنت تراپی چه کاربردی در فیزیوتراپی دارد؟ روش های مگنت تراپی قرن هاست برای تسکین از بین بردن انواع مشکلات و کاهش درد مربوط به بیماری‌ های مختلف استفاده می شود که عبارتند از :

  • کاهش دردهای عضلات و مفاصل
  • رماتیسم مفصلی
  • کاهش علائم پوکی استخوان
  • بیماری تنفسی و تنگی نفس
  • بیماری های مفصلی
  • سردرد و میگرن
  • شانه درد
  • گردن درد
  • بهبود آسیب دیدگی در عضلات
  • التهابات تاندون
  • ترمیم شکستگی ها
  • بیماری زنان
  • بهبود درمان های مزمن
  • بیماری پوستی
  • بهبود گرفتگی و انقباض عضلات
  • بهبود زخم ها و شکستگی ها
  • کمر درد
  • انواع آرتروز از جمله آرتروز شانه و درد مفاصل
  • بهبود مشکلات عصبی
  • بهبود دردهای ناشی از سن بالا
  • آرتروپاتی، اسپوندیلوز
  • ترک خوردگی یا شکستگی استخوان‌ها
  • کوفتگی و کبودی
  • تسریع در روند بهبودی التهابات تاندونی
  • سریع در روند بهبودی آسیب دیدگی بعد از عمل جراحی
  • صدمات ورزشی
  • مشکلات پل
  • درد زانو
  • اسپاسم
  • ضرب دیدگی و رگ به رگ شدن عضلات
  • سفتی عضلات
  • آلزایمر
  • ام اس

مزایای استفاده از مگنت درمانی کدامند؟

از روش مگنت تراپی علاوه بر درمان آسیب دیدگی برای تحریک نقاط مختلف بدن برای بهبود وضعیت سلامت کلی فرد نیز استفاده می شود که عبارتند از:

  • بهبود در آب رسانی بهتر سلول ها
  • بهبود تغذیه رسانی بهتر سلول ها
  • تحریک کلاژن سازی بافت ها
  • افزایش سرعت بهبود استخوان
  • افزایش ورود کلسیم به درون سلول
  • دامنه حرکتی و انعطاف پذیری
  • افزایش جریان خون محیطی افزایش میزان انتقال اکسیژن به بافت
  • افزایش سطح فعالیت ATP
  • افزایش جذب پروتئین
  • افزایش میزان نفوذ پذیری غشا سلول
  • تولید رگ های کوچک جدید
  • تولید پروستوگالندین E
  • تحریک متابولیسم بدن
  • استحکام
  • استقامت
  • بهبود و تسریع در گردش خون
  • تسریع درروند ترمیم بافت ها و بهبودی آسیب دیدگی بعد از عمل جراحی
  • درمان خستگی های مزمن و بی حالی کسالت
  • تقویت و بالا بردن سطح سیستم ایمنی بهبود کیفیت سطح خواب
  • کنترل و پیشگیری از درد
  • افزایش ترشح هورمون های ضد درد
  • سرعت بهبود در روند جوش خوردن پیوند استخوان ها
  • سریع در روند بهبود جراحی های ارتوپدی
  • کاهش کبودی
  • بهبود طبیعی بدن در درگیری های مغز و اعصاب مانند خواب رفتگی و مور مور شدن و…
  • التیام و بهبود و ترمیم شکستگی استخوان و زخم
  • فیبرومیالژیا
  • بهبود روند درد های کهولت سن
  • بهبودی بعد از عمل جراحی
  • درمان ضد افسردگی و بهبود حالت روحی و ایجاد احساس خوب
  • تنظیم فشار خون و کلسترول
  • کاهش استرس
  • آرامش و ریلکس شدن بدن

عوارض استفاده از مغناطیس درمانی

مگنت تراپی جز روش های درمانی بی خطر و معمولا بدون عوارض جانبی است اما در بعضی از افراد به دلیل شرایط های خاص بهتر است از این روش مورد استفاده قرار نگیرد.

  • زنان باردار
  • مشکلات خون ریزی دستگاه گوارش
  • مشکلات بد خیم سلول‌های خونی
  • عفونت‌های شدید
  • بیماری سل
  • بیماری های ویروسی
  • نارسایی شدید قلبی
  • مکلات غددی
  • افرای دارای باطری قلبی
  • خون ریزی
  • دسته ای از بیماری قلبی حاد

همه چیز درباره مگنت تراپی

روش مگنت تراپی یا مغناطیس درمانی یکی از روش‌ های درمان طب فیزیکی است که در بهبود کیفیت زندگی افراد مختلف می تواند نقش عمده ای را داشته باشد. روش مگنت تراپی با تولید انرژی مغناطیسی برای اهداف درمانی مختلف کاهش درد و عوارض بیماری و همچنین در بهبود بسیاری شرایط تحلیل رفته وضعیت و نقاط مختلف بدن، روش درمانی کاملا ایمن مناسب و بسیار تاثیر گذار و تا حدی بدون عوارض جانبی با قیمت مناسب است.

روش مگنت تراپی که تاثیر قابل ملاحضه و چشم گیری در بهبود فرآیندهی بیو مکانیک و فیزیولوژیکی بدن دارد معمولا بر روی بیماریا جواب مثبت می دهد و یا اثری ندارد. در این روش بدن به صورت هوشمندانه عمل کرده و به مقدار مورد نیاز نیرو های مغناطیسی را دریافت می کند روش مگنت تراپی برای نتیجه تاثیر گذار می تواند با بسیاری از روش های درمانی دیگر از جمله درمان‌ های دستی ، شوک درمانی ، اولتراسوند ، طب سوزنی ، کایروپراکتیک ، الکتروتراپی ، ورزش و درمان‌ های فیزیکی همراه شود.

خار پاشنه چيست

خار پاشنه چيست؟ علت و راه درمان خار پاشنه

خار پاشنه نوعی بیماری و عارضه در قسمت پاشنه پا می باشد که با درد و تورم رباط کف پا همراه است و موجب دشواری در راه رفتن و درد شدید می‌ شود. بیماری خار پاشنه اغلب در افراد بالای 40 سال ایجاد می شود. عوامل متفاوتی باعث بروز این بیماری می شوند در این مقاله به بررسی عارضه خار پاشنه و روش های درمان خار پاشنه می پردازیم.

بیماری خار پاشنه چیست؟

عارضه خار پاشنه پا نوعی توده و زائده استخوانی است که بین پاشنه و قوس پا در زیر استخوان پاشنه پا قرار دارد. عوامل زیادی در پدید آمدن خارپاشنه نقش دارند که باعث ایجاد درد می شوند. بیماری های زمینه ای و یا به صورت ناگهانی و بدون دلیل از عوامل به وجود آمدن خارپاشنه هستند علت خار پاشنه وجود نواری با بافت نرم و نازک به نام فاسیت‌ پلانتار در کف پا باعث اتصال به استخوان پاشنه پا می شود که نقش تشکیل قوس پا را بر عهده دارد. با گذشت زمان بر اثر تنش و فشار‌ های مکرر که به این نوار وارد می شود باعث ایجاد التهاب و نوعی توده به نام خارپاشنه می شود.

این توده ناشی از کلسیم رسوب شده است. خار پاشنه که باعث ایجاد درد در نواحی پاشنه پا می شود این عارضه به شکل قفسه ای شکل طبقه بندی شده و یا شبیه شی تیز مانند می باشد که در عکس رادیوگرافی قابل مشاهده می باشد. گاهی خارپاشنه در عکسبر داری قابل رویت نیست پزشک این حالت را تحت عنوان “سندروم خار پاشنه” می نامند.

دلایل به وجود آمدن این عارضه کدامند؟

دلایل متفاوتی در به وجود آمدن خار پاشنه نقش دارند فشار و کشیدگی های مداوم و طولانی رباط ها باعث فرسودگی قسمت بافت نرم در پاشنه ی پا فاسیت‌ پلانتار می شود. همچنین پاره شدن غشای استخوان پاشنه پا از علل دیگر خار پاشنه نیز می تواند باشد. استفاده از کفش های نامناسب به صورت مکرر و راه رفتن روی سطوح سخت و یا ناهموار، افزایش وزن، سفت بودن عضلات پشت ساق پا، کف پای صاف و یا قوس و انحنای زیاد مشکلات مربوط به کمر و دیسک کمر، التهاب تاندون آشیل، افزایش شدت فعالیت بدنی، انجام دادن مکرر فعالیت هایی که باعث ضربه و فشار به پاشنه پا می شود. با بالا رفتن سن قسمت پاشنه پا آسیب پذیر شده و باعث تغیر بافت آن می شود که توانایی مقاومت در برابر ضربه ها را ندارد همچنین رسوب کلسیم در قسمت پاشنه پا از دلایل بروز خار پاشنه است.

علائم و نشانه های این بیماری چیست؟

یکی از از اصلی ترین و شایع ترین علایم وجود خار پاشنه احساس درد در زیر و قسمت پاشنه پا می باشد این درد که با سوزش، حرارت و گرمی در منطقه ی آسیب دیده همراه است شامل دردی خنجر مانند و تیز می باشد درد خار پاشنه در زمان صبح بعد از بیدار شدن از خواب و در هنگام برداشتن اولین قدم‌ها در صبح و یا بعد از یک نشستن طولانی و حرکت ثابت بدن، بعد از شروع به راه رفتن و قدم های اولیه دردناک تر بوده و احساس درد و خشکی در کف پا حس می شود که بعد از چند دقیقه از شدت این درد کاسته خواهد شد. همچنین احساس خستگی زیاد کوفتگی در قسمت پاشنه پا در پایان روز از دیگر علائم خار پاشنه است. این درد ممکن است در هنگام دویدن و یا راه رفتن روی سطوح سخت نیز اوج بگیرد.

راه های تشخیص خارپاشنه کدامند؟

برای تشخیص خار پاشنه ابتدا با توجه به سوابق بیماری مربوط به پا و کمر معاینات پزشکی مثل قدرت و توان عضلات پا، دامنه حرکتی، وضعیت پا در هنگام ایستادن و راه رفتن، انجام شود و در نتیجه بیماری خارپاشنه قابل تشخیص است. دیگر از علائم تشخیص این بیماری نیز شیوه عکس برداری می باشد.

روش درمان خار پاشنه چگونه است؟

در بیشتر موارد درمان بیماران مبتلا به خار پاشنه بدون عمل جراحی معمولا با اقدامات غیر جراحی بهبود میابند. برای درمان و روش درمان با توجه به شرایط خاص فیزیکی، هر بیمار، برنامه درمانی مناسب را از روش های درمانی، توسط پزشک تجویز می کند تا بیماری به شرایط عادی خود برگردد.

شاک ویو تراپی : روش شاک ویو تراپی در درمان خار پاشنه تحول عظیمی ایجاد کرده است که به بهترین شکل در افراد دارای این عارضه اثر بخش بوده است و سرعت درمان را افزایش می دهد این روش یک روش غیر تهاجمی درمانی می باشد و قبل از روش عمل جراحی تجویز می شود.

کفی طبی خار پاشنه : یکی از بهترین و موثرترین روش های درمان و پیشگیری از عارضه خار پاشنه استفاده از کفی طبی است. تا پا در شرایط بهتر قرار گرفته و از فشار و ضربان در قسمت فاسیت‌ پلانتار و کاهش فشار بر کف پا و لغزش پا جلوگیری کند و برای عملکرد بهتر مفاصل تجویز شود. کفی طبی به طور سفارشی تولید می شوند بدین شکل که ابتدا از پا یک اسکن سه بعدی تهیه می شود سپس به تهیه کفی می پردازند.

استراحت و کم کردن فعالیت: کسانی که به بیماری خارپاشنه مبتلا هستند از فشار آوردن به پاشنه پا به هر شکلی باید پیشگیری کنند. استراحت یکی از روش های غیر درمانی خار پاشنه است. بدین منظور در این روش باید از انجام فعالیت های پر تحرک و سنگین مانند دویدن و پریدن که باعث ضربه و فشار مداوم به پاشنه پا می شود پرهیز کرد و یا شدت آن را کم کرد.

درمان‌ دستی مفصل مچ پا: انجام این روش در کنار حرکات و نرمش های کششی می تواند در انعطاف پذیری پاشنه پا تاثیر گذار باشد.

ماساژ و کمپرس یخ: در این روش با قرار دادن پاشنه پا به مدت 4 روز و 3 بار در روز به مدت 20 دقیقه در داخل تکه های یخ باعث کاهش التهابات خواهد شد. برای کاهش التهابات از ماساژ کمپرس یخ و یا بستن چسب های مخصوص به کاهش فشار در قسمت فاسیت‌ پلانتار کمک می‌ کند و بنابراین موجب تسکین درد می‌ شود.

مصرف دارو: در این روش با استفاده از دارو های مسکن تا حدی می توان از فشار و درد این عارضه را کاهش داد.

تزریق دارو کورتیزون: تجویز دارو کورتیزون برای کاهش درد و التهاب در قسمت آسیب دیدگی تجویز می شود. تزریق این نوع دارو تا حدی مجاز بوده و باید به دستور پزشک برای بیمار تجویز شود این دارو نوعی ماده استروئیدی است که به طور طبیعی موجب کاهش درد خار پاشنه می‌ شوند. اما نکته حائز اهمیت استفاده به اندازه از این دارو می باشد زیرا تزریق کردن آن پیامد هایی را داشته که باعث پارگی فاشیا کف شده و فرد را دچار درد مزمن و یا صافی کف پا می کند.

ماساژ: یکی از روش های تکمیل کننده برای رفع خار پاشنه ماساژ درمانی می باشد در این روش با استفاده از روغن های طبع گرم مثل روغن نارگیل بادام برای بعد از انجام حرکات کششی استفاده می شود. همچنین ماساژ پاشنه پا با آب گرم نیز موجب التهاب و درد می شود.

طب سوزنی :روش طب سوزونی یکی از روش های موثر و تعیین کننده در کاهش درد و بهبود بیماری است انجام طب سوزنی یکی از روش های تاثیرگذار در درمان خار پاشنه است در این روش با استفاده از طب سوزونی در عضلات بالا و پایین کف پا با روش های تن و تانگ و شیوه های چینی، موجب کاهش درد می شوند‌.

اوزون درمانی: با روش اوزون درمانی نیز می توان تا حد زیادی در کم کردن درد و التهابات نقش داشت. در این روش با استفاده از تزریق گاز اوزون فشار پاشنه پا را کاهش می دهند و باعث تقویت فرایند سیستم طبیعی افزایش اکسیژن و گردش جریان خون بهتر در میان بافت ها، مفاصل، ماهیچه ها می شوند. زیرا کمبود اکسیژن در این بافت ها باعث کمبود خون رسانی و کاهش مواد مغذی می شود به همین دلیل کسانی که از عارضه خار پاشنه رنج می برند می توانند با روش اوزون درمانی به بهبود قابل چشم گیری در کاهش التهاب و آسیب دیدگی برسند.

نرمش: انجام حرکات کششی مناسب یکی از روش های درمانی خار پاشنه است. در این روش با انجام حرکات می توان باعث کشش در عضلات پشت ساق پا شد که در نتیجه باعث نرم شدن، بالا بردن قابلیت انعطاف پذیری پاشنه پا می شود برخی از این نرمش ها کشش عضلات پشت ساق، کفی، کشش، فاشیای پلانتار، اسپلینت شبانه می باشند.

درمان با روش جراحی: در درمان خار پاشنه معمولا عمل جراحی کاربردی ندارد ولی در شرایط خاص و استثنایی در صورتی که روش های درمانی بعد از 12 ماه نتیجه ندهد پزشک معالج روش عمل جراحی را تجویز می کند در این روش با برش دادن قسمتی از فاشیا و آزاد کردن عضلات پشت ساق به افزایش قابلیت انعطاف پذیری، مچ پا و قسمت فاشیا کمک می شود.

سخن پایانی درباره این بیماری

خار پاشنه نوعی عارضه و آسیب دیدیگی در قسمت پاشنه پا است که به صورت توده و برآمدگی ظاهر می شود اما در بسیاری از موارد با روش درمانی و غیر جراحی قابل درمان است. برای پیشگیری از این عارضه نیاز است تا از ایستادن های طولانی، استفاده از کفش های نامناسب که دارای پاشنه زیاد و صاف هستند خودداری کنید زیرا خار پاشنه در زنان بیش تر از مردان رایج است و با انجام حرکات کششی مناسب، کاهش وزن و رعایت تغذیه مناسب می توان از مبتلا شدن به این آسیب دیدگی پیشگیری کرد.

ورزش های گودی کمر

ورزش های گودی کمر و قوس کمر + تقویت عضلات

ورزش های گودی کمر بهترین روش برای تعادل بین عضله‌های اطراف استخوان‌های لگن می باشد. هایپرلوردوز وضعیتی است که در آن میزان گودی کمر افزایش می یابد. لوردوز کمری در مهره های گمر انسان به طور طبیعی وجود دارد. اما اگر زاویه آن از حد طبیعی فراتر رود و گودی کمر ایجاد کند مشکلاتی برای فرد ایجاد خواهد کرد. گودی کمر در حالت طبیعی نباید از حد 30 درجه فراتر رود و در حالت طبیعی اگر فرد پشت به دیوار بایستد، انگشتان فرد باید به صورت مماس از فاصله بین کمر و دیوار عبور کند ولی اگر این فاصله به قدری باشد که دست آزادانه در محدوده بیان شده حرکت کند، آنگاه فرد دچار گودی کمر بیش از حد است.

چرخش لگن به سمت جلو فاکتور مهمی در به وجود آمدن گودی کمر می باشد. با افزایش گودی کمر فشار وارده به تمام نواحی ستون مهره ها افزایش می یابد و باعث ایجاد کمر درد می شود. لذا ضروری است میزان گودی کمر را در زاویه مناسب و پوزیشن مطلوب حفظ کنیم. از عوامل مهم ایجاد چرخش لگن به جلو و افزایش گودی کمر، می توان به کوتاهی عضلات خم کننده ران مثل چهار سر ران و نیز ضعف عضلانی، همسترینگ و سرینی ها اشاره کرد.

هشت ورزش های گودی کمر:

1- ورزش کششی عضلات خم کننده ران:

اگر به دنبال کوتاهی عضلات چهار سر ران (خم کننده ران)، ضعف عضلات همستریگ ها (سه سر ران) و سرینی ها نیز هستید این وضعیت در ایجاد چرخش لگن به جلو موثر است و به همین دلیل طویل سازی و کشش عضله چهار سر ران در کاهش گودی کمر بسیار مفید است.

برای ایجاد کشش در عضله چهار سر ران در حالت ایستاده زانوی خود را خم کرده و مچ خود را با دست نگه دارید و زمانی که پای خود را نگه داشته اید، سعی کنید لگن خود را به سمت عقب بچرخانید. این وضعیت را 25 تا 30 ثانیه حفظ کنید و 10 سری تکرار کنید.

2- ورزش کشش عضلات پشت:

کشش عضلات کوتاه شده ناحیه کمر در کاهش لوردوز بسیار موثر است. به پشت بخوابید و زانوهای خود را به سمت قفسه سینه بکشید، همان طور که در تصویر مشاهده می کنید زمانی که این حرکت را انجام می دهید، نفس عمیق بکشید و این وضعیت را 35 تا 50 ثانیه حفظ کنید و 10 بار تکرار کنید.

3- ورزش تقویت عضلات راست شکمی:

عضلات شکم نقش به سزایی در حفظ پاسچر و ژست ایفا می کنند. ورزش های تقویت کننده عضلات شکم از به وجود آمدن قوس های رو به جلو در ستون مهره ها جلوگیری می کنند. به پشت بخوابید و پاهای خود را روی زمین دراز کنید. سعی کنید لگن خود را به عقب بچرخانید تا کمر در تماس با زمین قرار گیرد. پس بالا تنه خود را طوری از زمین جدا کنید که سر و سینه با زمین زاویه 30 درجه داشته باشد. گردن خود را با دست ها حمایت کنید و سپس به آهستگی به حالت اولیه برگردید. این حرکت را ده بار تکرار کنید.

4- ورزش پل زدن:

به پشت بخوابید و زانو هایتان را کمی خم کنید. دقت کنید کف پاهایتان روی زمین باشد و دست ها را در امتداد بدن روی زمین بگذارید و لگن خود را به عقب بچرخانید تا کمر مماس با زمین شود، سپس عضلات سرینی (عضلات باسن) خود را به هم فشار دهید و همزمان لگن خود را همانند شکل از زمین جدا کنید. دقت کنید عضلات باسن همزمان با بالا آوردن لگن، منقبض باشند. این وضعیت را 10 تا 15 ثانیه حفظ کنید سپس به حالت اولیه برگردید. این حرکت به تعداد 20 بار در روز تکرار شود.

5- ورزش پنجم:

مانند شکل زیر به حالت چهار دست و پا روی زمین قرار گرفته و با انقباض عضلات شکم سعی کنید گودی کمر را از بین ببرید، در این حالت سر را به سمت پایین ببرید.

6- ورزش ششم

مطابق شکل در حالی که به پشت خوابیدید، با آرامی یکی از پاها را بالا آورده سپس پا را با آرامی پایین آورده و حرکت را با پای مخالف نیز انجام دهید.

7- ورزش هفتم

به پشت خوابیده و زانوی خود را خم کرده و در حالی که دست ها از روی زمین بلند نمی شود، آنها را به سمت پاشنه پاها کشیده و به مدت 3 ثانیه در همان حالت نگه دارید در این تمرین عضله شکم به خوبی منقبض می شود و تمرین بسیار خوبی برای تقویت عضلات شکم است.

8- ورزش هشتم

این حرکت مانند تمرین قبلی است با این تفاوت که دست ها روی زانو قرار گیرد در این تمرین تا حدی از زمین بلند شوید که فشار روی عضلات شکم را احساس کنید.